Και τι θα πω στο παιδί μου;

Γράφει στο efiveia.gr η Δημοσιογράφος Μαρία Σκαμπαρδώνη

Το έχουν αυτό οι περισσότεροι γονείς. Κάνουν προβολή στα παιδιά των δικών τους φοβιών, προκαταλήψεων, δυσανεξιών.

Το ίδιο συμβαίνει με το φιλί και κάθε δημοσιοποίηση αγάπης ανάμεσα σε ένα ομόφυλο ζευγάρι. Και «τι θα πούμε στα παιδιά», «πώς θα τους το εξηγήσουμε», «πώς θα το πάρουν».

Η αλήθεια είναι πως τα παιδιά είναι εύπλαστα από τη φύση τους και δεν παραξενεύονται ή επηρεάζονται τόσο αρνητικά, όπως τείνουν οι ενήλικοι να πιστεύουν. Αντιθέτως, μπορεί να μην ασχοληθούν και καθόλου, να το αντιμετωπίσουν ως κάτι φυσικό.

Η συνειδητοποίηση πως υπάρχουν και άλλα, διαφορετικά πράγματα πέρα από τα πιο συνηθισμένα και τα κοινωνικά ειωθότα, θα βοηθήσει τα ίδια να καλλιεργήσουν μία ανοχή απέναντι στο διαφορετικό, μία αίσθηση σεβασμού και αποφυγής κάθε πράξης υποτίμησης, βιαιότητας και μίσους προς έναν διαφορετικό συμμαθητή τους αύριο – μεθαύριο στο σχολικό και κοινωνικό τους περιβάλλον. Γιατί ναι, υπάρχουν και άλλα πράγματα πέρα από αυτά που υπάρχουν στο ορατό μου πεδίο.

Ο φόβος ότι τα παιδιά θα επηρεαστούν από μία εκδήλωση αγάπης δεν ευσταθεί (κατά κάποιο τρόπο, ο φόβος αυτός ανασύρεται όταν μιλάμε μόνο για ομόφυλο ζευγάρι). Ας μην ξεχνάμε ότι όλα τα gay παιδιά γεννιούνται από ετερόφυλους γονείς και ανατρέφονται με στρέιτ παραδείγματα. Και όμως, παρά τα παραμύθια με το βασιλόπουλο και την πριγκίπισσα, τη λαίδη και τον αλήτη, τα φιλιά και τις στρέιτ αγκαλιές σε όλες τις ταινίες, προγράμματα και προεκτάσεις της ζωής του, συνεχίζει να είναι γκέι.

Ο σεξουαλικός προσανατολισμός ενός ατόμου είναι εγγενές στοιχείο της ίδιας της προσωπικότητας του ατόμου και δεν επηρεάζεται από μία συζήτηση, ένα φιλί, ένα έργο στην τηλεόραση ή οτιδήποτε άλλο. Συνεπώς, ένα παιδί δε θα υποστεί καμία βλάβη αν κατανοήσει πως υπάρχουν και άλλοι τύποι οικογένειας ή σχέσεων που δεν είναι «παραδοσιακές». Συνεπώς, τα παιδιά δεν τραυματίζονται από το φιλί, το οποίο είναι απλώς μία βιολογική έκφραση της αγάπης. Καθημερινά στην τηλεόραση τα παιδιά έρχονται αντιμέτωπα με θεάματα γεμάτα βία, αίμα, προβολή επικίνδυνων συμπεριφορών. Ίσως αυτό θα έπρεπε να θορυβήσει και να θεωρείται πραγματικός κίνδυνος..