- Μεταξύ βούλησης και απραξίας - 16 Σεπτεμβρίου 2026
Γράφει στο efiveia.gr η Εκπαιδευτικός Κατερίνα Γκρεμυλογιάννη
Οι γονείς συχνά αναφέρουν σε εμάς τους εκπαιδευτικούς πως το παιδί απεχθάνεται τη μελέτη. Αρνείται πεισματικά να ασχοληθεί με τις σχολικές εργασίες του. Προτιμά να τις κάνουν άλλοι για το ίδιο ή να είναι και οι γονείς μαζί του για να διαβάσει. Η σχολική μελέτη από αρκετούς μαθητές θεωρείται υποχρέωση άλλων και όχι των ίδιων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι γονείς να νιώθουν εγκλωβισμένοι.
Για ποιον λόγο ο σύγχρονος μαθητής να ακολουθήσει τις μεθόδους ενός παρωχημένου εκπαιδευτικού συστήματος; Γιατί να μελετήσει; Αφού αυτά που θα μάθει πιθανόν να τα έχει ξεχάσει την επόμενη κιόλας ημέρα; Ενώ μπαίνοντας στο διαδίκτυο μπορεί να πληροφορηθεί όλα όσα του κινούν το ενδιαφέρον για μάθηση;
Αυτό που λείπει από τους νέους που εκπαιδεύουμε είναι το κίνητρο για μάθηση. Η μάθηση προϋποθέτει βούληση. Η βούληση προκύπτει από την Ιδέα της εξέλιξης. Εξέλιξη σημαίνει σκέψη και έπειτα δράση.
Η παιδική και εφηβική ηλικία είναι η περίοδος ζωής που διαμορφώνουμε οι άνθρωποι την προσωπικότητά μας. Τα πρότυπα του περιβάλλοντός μας συμβάλλουν καθοριστικά στην ανάπτυξή της. ΄Οταν οι ενήλικες περιορίζονται αυστηρά στις ενέργειες της καθημερινότητας και δεν τροφοδοτούν την σκέψη των νέων μέσω του διαλόγου και του προβληματισμού, τότε οι νέοι γίνονται αδιάφοροι για τις καθημερινές σχολικές υποχρεώσεις τους, αφού αυτό που προσλαμβάνουν από τους ενήλικες είναι πίεση, προβληματισμός και κυρίως ρουτίνα. Οι νέοι αρνούνται να βιώσουν αυτά τα συναισθήματα κι έτσι καταφεύγουν σε άλλες διεξόδους που παίρνουν μεγαλύτερη ικανοποίηση και γνώση.
Η βούληση χάνεται… η απραξία ευδοκιμεί…