efiveia.gr
Εκπαίδευση

Αναβλητικότητα και Τελειομανία

Ορέστης Μπάλλας

Γράφει στο efiveia.gr o Σύμβουλος Εκπαίδευσης και Εργασίας MSc ΕΚΠΑ) – Εκπαιδευτικός Ορέστης Μπάλλας

Σε προηγούμενο άρθρο ορίσαμε την αναβλητικότητα ως μια κατάσταση κατά την οποία το άτομο αποφεύγει να υλοποιήσει μια υποχρέωση-εργασία ή μεταθέτει συχνά την πραγματοποίησή της για ένα μεταγενέστερο χρονικό διάστημα. Αυτό το χρονικό διάστημα είναι συνήθως ασαφές και υπάρχει μια τάση συνεχούς επιμήκυνσης του.

Για τις ανάγκες αυτού του άρθρου θα χρειαστεί να αναφερθούμε σε τρεις ακόμη όρους. Την τελειομανία, την επιθυμία και την προσκόλληση.

Η τελειομανία είναι μια θεώρηση των πραγμάτων σύμφωνα με την οποία το άτομο, με ο,τιδήποτε κι αν ασχολείται, είτε πρόκειται για δουλειά-υποχρέωση είτε για χόμπυ ή δραστηριότητα, «πρέπει» να είναι τέλειο.

Ως επιθυμία θα ορίσουμε την επιδίωξη ενός ανθρώπου να επιτύχει έναν στόχο που έχει θέσει. Μια ενδεχόμενη μη πραγμάτωση του στόχου αυτού δεν αποτελεί «καταστροφή» για το άτομο και συνοδεύεται από αξιολόγηση της κατάστασης και προσπάθεια εκ νέου από μεριάς του.

Προσκόλληση ορίζουμε την επιδίωξη επίτευξης ενός στόχου ο οποίος θεωρείται ως αυτοσκοπός από το άτομο. Η μη επίτευξή του, ακόμα και η σκέψη μιας ενδεχόμενης αστοχίας, δημιουργεί δυσάρεστα συναισθήματα στο άτομο όπως άγχος, στεναχώρια, αυτό-απόρριψη.

Πώς συνδέεται όμως η τελειομανία με την αναβλητικότητα; Είναι κακό να επιδιώκεται η τελειότητα;

Ας φανταστούμε την τελειομανία ως ένα νόμισμα. Κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις. Στην προκειμένη περίπτωση η τελειομανία έχει την λειτουργική της όψη (επιθυμία) και την μη λειτουργική (προσκόλληση). Η λειτουργική όψη της μπορεί να βοηθήσει το άτομο ωθώντας το να κάνει ό,τι περνά από το χέρι του την κάθε στιγμή με συνέπεια την παραγωγή του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος. Το άτομο εστιάζει στη διαδικασία και στην περίπτωση αυτή η τελειομανία το κινητοποιεί να δώσει το 100% της ενέργειάς του προς την επίτευξη ενός στόχου. Πράγμα θετικό και σαφώς επιθυμητό.

Υπάρχει όμως και η μη λειτουργική όψη του νομίσματος αυτού. Όψη η οποία συνδέεται με την αναβλητικότητα. Στην περίπτωση αυτή ο νους του ατόμου «καλπάζει» κάνοντας μελλοντικά σενάρια για μια πιθανή «αποτυχία» του. Συνέπεια των υψηλών προσδοκιών που έχει θέσει για το ίδιο, το άτομο δεν εστιάζει στη διαδικασία, αντιθέτως αναβάλλει τη δράση του περιμένοντας τις «ιδανικές» συνθήκες.

Η διαχείριση της κατάστασης «απαιτεί» από το άτομο να αναλάβει υπεύθυνα δράση αναζητώντας βοήθεια από κάποιον ειδικό επί του θέματος ώστε να πάρει και πάλι τα ηνία της ζωής του στα χέρια του.

Διαβάστε επίσης:

Η έννοια της προσωπικής αυτονομίας των εφήβων μέσα στην οικογένεια και η σχέση της με την επαγγελματική τους ανάπτυξη

Έφη Μπούρα

Όταν το “πήραμε βαθμούς” εξελίσσεται στο “περάσαμε στο Πανεπιστήμιο”! (σκέψεις μιας ψυχολόγου)

Μαρία Σκαρλάτου

Όταν ο γονιός πρέπει να υποστηρίξει ένα παιδί με υψηλούς στόχους… Πόσο δύσκολο είναι;

Μαρία Σκαρλάτου

Πρωτοποριακή εξ’ αποστάσεως φροντιστηριακή εκπαίδευση!

Έλενα Κοτελίδα

Συγχαρητήρια παιδί μου, πέρασες στο Πανεπιστήμιο! Και τώρα τι;

Δρ Φοίβη Σπέη

Δεν διαβάζει γιατί είναι ερωτευμένος. Τι μπορούμε να κάνουμε;

efiveia.gr

Αφήστε σχόλιο

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com