efiveia.gr
Άσκηση, διατροφή και ύπνος Συναισθηματική υγεία

Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η εμφάνιση

Γράφει για το efiveia.gr η ψυχολόγος Αδαμαντία Μπουζιάνη

Πρώτη συνάντηση με την ψυχολόγο:

“Ήμουν δεκαέξι χρονών όταν ξεκίνησε το πρόβλημά μου. Για κάποιους μπορεί να φανεί ανόητο ή αστείο, μα για μια έφηβη η εμφάνιση παίζει σημαντικό ρόλο.

Μόλις είχα σταματήσει τον αθλητισμό, κι είχα αρχίσει να βλέπω τη διαφορά στα κιλά μου, δεν με ένοιαζε πλέον το σχολείο, η μόνη μου έννοια ήταν αυτή, πώς φαινόμουν και αν άρεσα στους άλλους. Άρχισα να κλείνομαι στον εαυτό μου, παράτησα τα μαθήματά μου, απέφευγα να πηγαίνω σε μέρη όπου πήγαινα παλιότερα, ένοιωθα ότι με κορόιδευαν ότι γελούσαν με εμένα, έβλεπα την ικανοποίηση που ένοιωθαν στα βλέμματά τους. Έβρισκα συνέχεια δικαιολογίες να μην βγαίνω με τους φίλους μου, βασικά να μην βγαίνω καθόλου. Για αρκετούς μήνες δεν πήγαινα ούτε μέχρι το περίπτερο.

Δεν πέρασε πολύς καιρός όταν η μητέρα μου κατάλαβε πως κάτι δεν πήγαινε καλά, με παρότρυνε να δω κάποιον ψυχολόγο ή διατροφολόγο, αλλά εγώ δεν άκουγα κουβέντα, το μόνο που ήθελα ήταν ένα οικογενειακό παγωτό, σοκολάτες και το κρεβάτι μου. Μέσα σε δύο χρόνια κατάφερα να πάρω 25 με 30 κιλά, επίσης κατάφερα να μισήσω τον ίδιο μου τον εαυτό, καθόμουν για ώρες και κοιτούσα παλιές μου φωτογραφίες, έκλαιγα… ντρεπόμουν… Πώς έχασα τον έλεγχο; Πώς κατάντησα έτσι;

Είχα απομονωθεί, έδιωχνα τους πάντες από γύρω μου, φίλους, συγγενείς, οικογένεια, δεν ήθελα να μου υπενθυμίζουν το πώς ήμουν και το πώς έγινα. Όταν έβγαινα, αυτές τις λίγες φορές, ζήλευα όταν έβλεπα ζευγάρια, ήξερα πως κανένας δεν θα γυρίσει να με κοιτάξει, πως δεν θα αρέσω σε κανέναν, μα έκανα λάθος, κατά καιρούς τύχαινε να με φλερτάρουν κάποια αγόρια που μου άρεσαν κιόλας, ωραία, τι έκανα; Τους έδιωχνα όχι γιατί έκαναν κάποιο λάθος κι ας τους κατηγορούσα άδικα, μα καταβάθος ήξερα δεν έφταιγαν εκείνοι, αλλά εγώ που δεν μπορούσα να αποδεχτώ τον εαυτό μου.

Όσο για το σχολείο, ούτε λόγος, έφυγα από το ενιαίο δήθεν γιατί δεν με ενδιέφερε να δώσω για κάποια σχολή κι επέλεξα κάτι πιο εύκολο κατά τη γνώμη μου. Επέλεξα να μην δώσω Πανελλαδικές και πάλι, όχι γιατί νόμιζα πως δεν θα τα καταφέρω αλλά γιατί πια δεν με ενδιέφερε να κάνω το οτιδήποτε στη ζωή μου.

Έφευγα από το σπίτι, περιπλανιόμουν σε μέρη όπου δεν πάταγε ψυχή, περπατούσα για ώρες με την ίδια πάντα σκέψη στο μυαλό μου αν φύγω; αν φύγω για πάντα; Θα πάψω πια να τα σκέφτομαι όλα αυτά. Είχα καταφέρει πλέον να μισώ τον εαυτό μου όχι μόνο για τα κιλά μου, αλλά για τον αδύναμο χαρακτήρα μου, που τα παράτησα, που δεν πάλεψα, που ενώ είχα τις δυνατότητες τα άφησα όλα. Πέρα όμως από αυτό το μίσος στεναχωριόμουν, σκεφτόμουν και τη μητέρα μου που με νύχια και με δόντια προσπαθούσε να με συνεφέρει, με παρακαλούσε να πάμε σε κάποιον ψυχολόγο μα εγώ ντρεπόμουν. “Μα δεν είναι κάτι σημαντικό αυτό που έχω, δεν είναι κάτι σοβαρό” έλεγα για να την ηρεμήσω. Μετά από καιρό βέβαια κατάλαβα πως δεν είναι ντροπή να μιλήσεις για τα προβλήματά σου, όποια κι αν είναι αυτά, στην πραγματικότητα αυτό είναι που θα σε βοηθήσει να τα ξεπεράσεις και να φέρεις την αλλαγή στη ζωή σου. Έτσι έκανα το βήμα, πήρα τηλέφωνο και έκλεισα ένα ραντεβού πριν το μετανιώσω ή αλλάξω γνώμη. Ομολογώ ότι φοβήθηκα, νόμιζα πως θα συναντηθώ με έναν άνθρωπο ψυχρό κάτι σαν ρομποτάκι δηλαδή και θα πρέπει να του πω τα προβλήματά μου μα ευτυχώς τα πράγματα δεν ήρθαν έτσι.”

Η κυρία Μπουζιάνη αναφέρει στο efiveia.gr ότι η Μαρίνα ήρθε στο κέντρο, αν και αρχικά ήταν απόμακρη και κλειστή κατάφερε να βρει το θάρρος να μιλήσει και να διευκρινίσει πως ο κύριος λόγος που πήρε την απόφαση να έρθει εδώ ήταν η μητέρα της.

Αδαμαντία Μπουζιάνη: Τι σε έκανε να επισκεφτείς ένα ψυχολόγο;
Μαρίνα: Κυρίως η μητέρα μου, δεν μπορούσα να την βλέπω να κατηγορεί τον εαυτό της, πιστεύει πως φταίει αυτή γι’ αυτό που μου συμβαίνει οπότε πρέπει να βοηθήσω τον εαυτό μου με οποιονδήποτε τρόπο ώστε να καταφέρω να ξεφύγω από αυτή την κατάσταση.
Α.Μ.: Για ποιο λόγο επέλεξες να επισκεφτείς έναν ψυχολόγο και όχι έναν διατροφολόγο;
Μ.: Είχα δοκιμάσει πολλές δίαιτες μα χωρίς κανένα αποτέλεσμα εφόσον δεν μπορούσα να τις ολοκληρώσω. Ήθελα άμεσα αποτελέσματα κάτι που δεν ήταν εφικτό.
Α.Μ.: Πες μου λοιπόν Μαρίνα, με ποιον τρόπο έχεις προσπαθήσει να απαλλαγείς από τα περιττά κιλά;
Μ.: Κάθε χρόνο τα ίδια λίγο πριν το καλοκαίρι με πιάνει το άγχος για το πώς θα βγω στην παραλία, προσπάθειες με χιλιάδες δίαιτες και δίαφορα χάπια που τα βρίσκεις εύκολα στην αγορά.
Α.Μ.: Γιατί πιστεύεις ότι είναι τόσο δύσκολο; Τι είναι αυτό που σε εμποδίζει να πετύχεις το στόχο σου;
Μ.: Θέλω άμεσα αποτελέσματα, το οποίο δεν γίνεται. Δεν έχω πρόβλημα να ταλαιπωρηθώ ή να στερηθώ κάτι, απλά δεν έχω υπομονή.
Α.Μ.: Τι πιστεύεις πως είναι αυτό που σε ωθεί στο φαγητό;
Μ.: Τα συναισθήματά μου. Κυρίως όταν βρίσκομαι σε ένταση, για παράδειγμα η σταναχώρια και φυσικά όταν είμαι θυμωμένη. Πριν καταλάβω τι μου συμβαίνει έχω φάει πέντε έξι σοκολάτες.
Α.Μ.: Τι διατροφικές συνήθειες έχετε στο σπίτι; Σε επηρεάζουν αυτές οι συνήθειες;
Μ.: Γενικότερα έχουμε μάθει να τρώμε πολύ παχυντικά φαγητά αλλά ποτέ μεγάλες ποσότητες, βέβαια δεν με επηρέασε ποτέ αυτό γιατί δεν έχω τόσο θέμα με το φαγητό όσο με τα γλυκά.
Α.Μ.: Δηλαδή τι σου προσφέρουν αυτά; Πώς νοιώθεις όταν τρως γλυκά;
Μ.: Με γλυκαίνουν, ξεχνάω τα πάντα, νοιώθω μια γαλήνη, μια ικανοποίηση μέσα μου την οποία δεν μπορώ να βρω πουθενά αλλού.
Α.Μ.: Είναι δηλαδή σαν ένα φάρμακο για σένα που γιατρεύει τις έγνοιές σου… Πες μου όμως πόσο κρατάει αυτή η ικανοποίηση που νοιώθεις όταν τρως γλυκά;
Μ.: Ακριβώς σαν ενα φάρμακο… Στιγμιαία φυσικά μετά το μόνο που σκέφτομαι είναι πως είμαι αδύναμη και ότι δεν θα μπορέσω ποτέ να το αλλάξω αυτό και έτσι καταλήγω να τρώω κι άλλα γλυκά.
Α.Μ.: Για πες μου Μαρίνα πώς αλλιώς πιστεύεις πως θα μπορούσες να αντιδράσεις;
Μ.: Με διάφορους τρόπους, να πάω μία βόλτα ή να μιλήσω σε έναν κοντινό μου άνθρωπο.
Α.Μ.: Λοιπόν είμαι στεναχωρημένη και θέλω να εκτονωθώ τι μου προτείνεις να κάνω;
Μ.: Να ακούσεις μουσική ή να βγεις μία βόλτα με τις φίλες σου να ξεχαστείς.
Α.Μ.: Αυτό μου ακούγεται πολύ ωραίο… Εσύ γιατί δεν ακολουθείς αυτή τη συμβουλή;
Μ.: Όταν είμαι στεναχωρημένη ή θυμωμένη δεν μπορώ να μιλάω με άλλους, εκείνη τη στιγμή πιστεύω πως κανείς δεν μπορεί να με καταλάβει και μπορεί να πω κάτι που θα το μετανιώσω αργότερα.
Α.Μ.: Για ποιο λόγο θες να αδυνατίσεις; Τι πιστεύεις ότι θα κερδίσεις;
Μ.: Τα πάντα, μια φυσιολογική ζωή, θα μπορέσω να φλερτάρω άνετα, θα μπορέσω να βγαίνω περισσότερο, να φοράω ρούχα που μου αρέσουν, με λίγα λόγια θα ξεκιήσω να ζω…

Έ ν α μ ή ν α α ρ γ ό τ ε ρ α…

Μαρίνα: Μετά τη συνάντησή μου με την ψυχολόγο ξεκίνησα τις αλλαγές στη ζωή μου, με έκανε να καταλάβω πως είναι στο χέρι μου να αλλάξω τρόπο ζωής και δεν είναι ντροπή να ζητήσεις βοήθεια. Επίσης, συνειδητοποίησα πως η αλλαγή θα έρθει όταν το πάρω πραγματικά απόφαση.

Αδαμαντία Μπουζιάνη: Η Μαρίνα αν πραγματικά θέλει να αλλάξει πρέπει να μάθει να διαχειρίζεται τα συναισθήματά της. Να μάθει να εξωτερικεύει αυτά που αισθάνεται, να αναζητήσει την πραγματική αιτία του προβλήματος που κρύβεται πίσω από την επιθυμία της για τα γλυκά. Πρέπει να δημιουργήσει μια καινούρια σχέση με τον εαυτό της, να μάθει να αγαπάει και να δέχεται το σώμα της. Να λάβει υπόψη τις πραγματικές ανάγκες και βαθύτερες επιθυμίες της. Όταν πλέον αποδεχτεί το σώμα της, θα αποκτήσει αυτοπεποίθηση, θα αγαπήσει τον εαυτό της και θα μπορέσει να προχωρήσει στη ζωή της.

Διαβάστε επίσης:

5 τρόποι για να ενισχύσετε τη θετική εικόνα σώματος στην έφηβη κόρη σας

Κωνσταντίνα Κατσανά

Η επίδραση της οικονομικής κρίσης στους εφήβους

efiveia.gr

Πώς θα μάθει το παιδί μας να προστατεύει τον εαυτό του

efiveia.gr

Η Δύναμη της Ενσυνειδητότητας (MINDFULNESS) στην Εφηβεία

efiveia.gr

Μπάρες δημητριακών με “super foods”

Νάντια Μαρκοπούλου

4 εχέγγυα για μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία

Γιάννης Ξηντάρας

Αφήστε σχόλιο

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com