efiveia.gr
Συναισθηματική υγεία

Ποια στοιχεία μας δείχνουν πως ένα παιδί μπορεί να βιώνει σεξουαλική κακοποίηση

Γράφει στο efiveia.gr η Δημοσιογράφος Μαρία Σκαμπαρδώνη

Η σεξουαλική κακοποίηση αποτελεί το μεγαλύτερο έγκλημα εις βάρος των παιδιών και παραμένει μία πράξη η οποία ακόμα και σήμερα συνοδεύεται από ταμπού και προκαταλήψεις που επιβαρύνουν την άσχημη ψυχική υγεία του θύματος.

Για πολλές δεκαετίες, υπήρχε η νοσηρή αντίληψη πως το θύμα ευθύνεται για την κακοποίησή του επειδή μπορεί να «προκάλεσε» με τη συμπεριφορά του το θύτη. Στις ημέρες μας, αν και αυτές οι πεποιθήσεις έχουν αμβλυνθεί, εξακολουθούν να υπάρχουν σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Η έλλειψη ενημέρωσης, ο συντηρητισμός της κοινωνίας και πολλές φορές η εγκληματική αδιαφορία άλλων μελών της οικογένειας (πχ, μητέρα), ώθησαν στη διαιώνιση αυτού του εγκληματικού φαινομένου.

Η σεξουαλική κακοποίηση είναι ο εξαναγκασμός του παιδιού να προβεί σε σεξουαλική δραστηριότητα παρά τη θέλησή του, μία πράξη που τραυματίζει ανεπανόρθωτα την ψυχική και σωματική υγεία του ίδιου, όπως και τη συναισθηματική του σταθερότητα. Κοινωνικές έρευνες έχουν καταδείξει πως οι συνηθέστεροι δράστες είναι άτομα του οικογενειακού και συγγενικού περιβάλλοντος.

Για πολλές δεκαετίες, η αντίληψη που διαπότιζε την κοινωνία ήταν εκείνη που θεωρούσε πως η «καλή» γυναίκα έπρεπε να είναι υποταγμένη στον άνδρα. Αυτός ίσως να εξηγεί το γιατί πολλά παιδιά που κακοποιούνται σιωπούν, θεωρώντας πως ο άλλος είτε είναι ο πατέρας, είτε ο αδελφός, έχει δικαίωμα στο να τους κακομεταχειρίζεται.

Τα παιδιά τις περισσότερες φορές αισθάνονται ενοχή επειδή βρισκόμενα σε μία ηλικία που το σεξουαλικό τους ενδιαφέρον και η ερωτική αναζήτηση εμφανίζεται, μπορεί με μία θωπεία να διεγερθούν και να αισθανθούν και εκείνα συνένοχα για αυτό που συνέβη. Με συνέπεια, να φοβούνται να καταγγείλουν αυτό που τους συνέβη. Δεν ευθύνεται όμως κανένας για μία κακοποίηση, εκτός από εκείνον που την πράττει και εκμεταλλεύεται είτε το δικό του παιδί είτε ένα άλλο για τις αρρωστημένες του φαντασιώσεις.

Ποιες είναι οι ενδείξεις που ίσως πρέπει να προβληματίσουν κάποιον και να τον ωθήσουν να υποπτευθεί πως ένα παιδί μπορεί να κακοποιείται; (Χωρίς αυτό να σημαίνει πως απαραίτητα ένα παιδί κακοποιείται, αλλά σίγουρα, πρέπει να μας προβληματίσουν).

  • Το παιδί παρουσιάζει έντονη μελαγχολία και αποσύρεται από κοινωνικές δραστηριότητες.
  • Τα παιδιά που κακοποιούνται συνήθως εμφανίζουν και σωματικά συμπτώματα. Ένα παιδί που έχει δεχτεί σεξουαλική κακοποίηση δεν μπορεί να εκτελέσει απλές καθημερινές κινήσεις (να καθίσει στην καρέκλα), διότι πονάει. Ύποπτες μελανιές ή έντονη αιμορραγία δεν πρέπει ποτέ να περνάνε και να μένουν απαρατήρητες.
  • Ένα παιδί που ίσως χρησιμοποιεί πιο περίεργο λεξιλόγιο, που περιγράφει σεξουαλικές πράξεις και τους δίνει ονομασία και πάλι πρέπει να προβληματίσει. Υπάρχουν παιδιά που χρησιμοποιούσαν «περίεργο» λεξιλόγιο και με αυτό τον τρόπο οδήγησαν τους υποψιασμένους γονείς στην ανακάλυψη του προσώπου που τους ασκούσε σεξουαλική βία.
  • Τα παιδιά συνήθως έχουν αυτοκτονικό ιδεασμό ή φαντασιώνονται το θάνατο.
  • Τα παιδιά που κακοποιούνται, προσπαθούν να δείξουν σημάδια των βάρβαρων πράξεων που δέχονται. Ένα παιδί μπορεί να εκφράζει φοβία στο να συναντήσει ένα πρόσωπο (πχ, έναν θείο) ή να αρνείται να μείνει μόνο σε ένα συγκεκριμένο χώρο.
  • Τα παιδιά εμφανίζουν έντονη έλλειψη εμπιστοσύνης σε κάθε άλλο πρόσωπο. Παιδιά προσχολικής ηλικίας που δέχτηκαν κακοποίηση φοβόντουσαν ακόμα και τους γονείς, ενώ παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας δυσκολεύονται να έχουν φίλους και να ανοιχθούν σε ανθρώπινες σχέσεις.

Η αλλαγή βρίσκεται και στη δική μας νοοτροπία και στο γεγονός πως πρέπει οι γονείς να μιλάνε με τα παιδιά τους. Τα θέματα της σεξουαλικότητας πρέπει πάντοτε να μεταγγίζονται στο παιδί με τέτοιο τρόπο ώστε εκείνο να αντιληφθεί πως το σώμα του είναι δικό του και δεν έχει το δικαίωμα να το αγγίξει κανείς. Τονίζουμε πως μόλις κάποιος μας αγγίξει με τρόπο που δεν μας αρέσει και παραβιάσει προσωπικές μας περιοχές, πρέπει να το καταγγείλουμε. Επιπροσθέτως, ειδικοί τονίζουν πως φιλιά στο στόμα ή τσιμπιές στα γεννητικά όργανα πρέπει να εκλείψουν, καθώς το παιδί θεωρώντας πως οι άνθρωποι που του κάνουν αυτά το αγαπάνε θα πιστέψει  και εκείνος που θα το αγκαλιάσει με τέτοιο τρόπο και θα έχει πονηρές διαθέσεις  θα θέλει το καλό του.

Η επαρκής γνώση και η καταπολέμηση στερεοτύπων θα συμβάλλουν στην καταπράϋνση της νοσηρότητας αυτού του φαινομένου.

Διαβάστε επίσης:

Έφηβοι και κατάθλιψη (Μέρος 1ο). Μάθετε τα σημάδια της κατάθλιψης στους εφήβους και πώς μπορείτε να βοηθήσετε

Χριστίνα Πολυδώρου

Η συμβουλή ενός παιδοψυχολόγου για «τα λόγια που πονούν…»

efiveia.gr

Η συναισθηματική μαγεία των Χριστουγέννων

Γιάννης Ξηντάρας

Νευρική ανορεξία

efiveia.gr

«Σε βλέπει ο κόσμος»… Φράσεις που πρέπει να αποφεύγονται σε στιγμές έντασης με τα παιδιά

Γιάννης Ξηντάρας

Οι διαταραχές πρόσληψης τροφής στην εφηβεία

Ευφροσύνη Αλεβίζου

Αφήστε σχόλιο

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com