efiveia.gr


Ερωτήματα αναγνωστών

“Ένας μαθητής μου, κάνει διακίνηση ουσιών στο σχολείο του”

"Ένας μαθητής μου, κάνει διακίνηση ουσιών στο σχολείο του"

Ερώτημα αναγνώστη

Είμαι καθηγητής και κάνω ιδιαίτερο μάθημα σε έναν έναν έφηβο (Α’ Λυκείου) που φοιτά σε ιδιωτικό σχολείο. Είναι το μεγαλύτερο παιδί και έχει άλλους 2 αδερφούς (Ε’ και Γ΄ Δημοτικού). Η οικογένεια είναι ευκατάστατη και οι 2 γονείς είναι 2 αξιόλογοι μορφωμένοι άνθρωποι (45 ετών περίπου) που παλεύουν για το καλό των παιδιών τους. Είναι γενικά κοντά στα παιδιά τους και ειδικότερα η μητέρα. Τους παρέχουν τα πάντα και προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο γι΄ αυτά. Ο έφηβος είναι ένα παιδί που αδιαφορεί για το σχολείο και το δηλώνει και στους γονείς και σε μένα. Γενικά με εμπιστεύεται και με βλέπει κατά κάποιο τρόπο και σαν φίλο πέρα από καθηγητή του. Κι εγώ του δείχνω το ενδιαφέρον μου και όσον αφορά να του μεταφέρω γνώσεις στα μαθήματα αλλά και για  προσωπικά του βιώματα.

Προχθές λοιπόν μου αποκάλυψε από μόνος του ότι έβγαλε κάποια χρήματα μόνος του. Αρχικά δεν μου αποκάλυψε τον τρόπο αλλά μετά από λίγο κατά τη διάρκεια του μαθήματος μου φανέρωσε ότι είναι από πώληση “χόρτου” σε άλλο μαθητή του σχολείου του και ότι έτσι του δίνεται η δυνατότητα να βγάζει κάποια χρήματα. Ξαφνιάστηκα και φυσικά του είπα ότι είναι πάρα πολύ επικίνδυνο αυτό που κάνει. Μου είπε ότι εκείνος δεν κάνει χρήση. Όμως του τόνισα ότι παρόλο που δεν κάνει χρήση είναι πολύ επικίνδυνο να τον πιάσουν και ότι είναι ποινικό αδίκημα. Μου είπε ότι αν το κάνεις σωστά δεν σε πιάνουν. Τον ρώτησα (ρητορικά) αν ξέρουν τίποτα οι γονείς του και μου είπε ΟΧΙ. Και φυσικά μου είπε να μην πω τίποτα. Του έδειξα την ανησυχία μου για το γεγονός ότι μου αποκάλυψε ένα τέτοιο γεγονός χωρίς να το γνωρίζουν οι γονείς του. “Έρχομαι σε δύσκολη θέση” του είπα.

Θα ήθελα τη συμβουλή σας για το τί πρέπει να κάνω. Θα πρέπει να το πω στους γονείς; (εγώ στη θέση των γονιών εννοείται ότι θα ήθελα να το ξέρω – είμαι κι εγώ πατέρας 2 παιδιών) . Θα πρέπει να κάνω κάτι άλλο; Είναι κάτι που με βαραίνει. Σκέφτομαι από τη μία ότι πρέπει να ενημερώσω τους γονείς (αν γίνεται χωρίς να με εκθέσουν) αλλά από την άλλη αν ο μαθητής μου μάθει ότι το είπα θα χαθεί όλη η εμπιστοσύνη που μου έχει (βέβαια δεν ξέρω αν πρέπει να μας ενδιαφέρει η εμπιστοσύνη ανάμεσα σε καθηγητή-μαθητή και ειδικά στην προκειμένη περίπτωση).

Παρακαλώ για τη συμβουλή σας!

Ευχαριστώ!


Απαντά η Δρ. Αναπτυξιακής Ψυχολογίας-Ψυχοθεραπεύτρια Ευφροσύνη Αλεβίζου

Αρχικά, σας προτείνω να σκεφτείτε το εξής ερώτημα: Γιατί πιστεύετε ότι σας αποκάλυψε αυτή την πληροφορία ο νεαρός μαθητής σας; Η μία υπόθεση που κάνω από πλευράς μου είναι ότι ο νεαρός σας τοποθέτησε σε λάθος ρόλο. Ότι δηλαδή, λόγω της σχέσης εμπιστοσύνης που έχετε αναπτύξει, σας τοποθετεί σε ρόλο συνομηλίκου και όχι ενήλικα. Εσείς όμως οφείλετε να κάνετε την επιλογή που ορίζεται από τον ενήλικο ρόλο σας.

Το ότι έχετε αναπτύξει μια σχέση εμπιστοσύνης με τον έφηβο δεν θα πρέπει κατά τη γνώμη μου να λειτουργήσει ως εμπόδιο, αλλά αντίθετα θα πρέπει να λειτουργήσει ως παράγοντας που θα σας διευκολύνει στην απόφαση και στην επιλογή ενεργειών από πλευράς σας και που επιπλέον θα αποτελέσει και όχημα για την προσέγγιση μεταξύ του εφήβου και των γονιών του. Όταν αναρωτιέστε ποια είναι η σωστή και κατάλληλη κίνηση από πλευράς σας και δυσκολεύεστε να δώσετε απάντηση, αυτό είναι για μένα ενδεικτικό του ότι τοποθετείτε και εσείς τον εαυτό σας σε έναν ρόλο παρόμοιο με αυτόν στον οποίο σας τοποθετεί ο νεαρός. Το γεγονός ότι  έχετε μια σχέση εμπιστοσύνης, σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να καταργεί τον ενήλικο ρόλο σας.

Ποιος είναι ο ρόλος των ενηλίκων που βρίσκονται κοντά σε έναν έφηβο; Ο ρόλος όλων των κοντινών ενηλίκων είναι να υποστηρίξουν τον έφηβο στην πορεία του προς την ενηλικίωση. Να είναι αρκετά κοντά του ώστε να τους εμπιστεύεται και να μοιράζεται μαζί του τις αναζητήσεις του. Ταυτόχρονα ο ρόλος των ενηλίκων είναι να οριοθετήσουν το πλαίσιο των αναζητήσεων του εφήβου με τρόπο που να παρέχει ασφάλεια. Τέλος, ο ρόλος των ενηλίκων είναι να παρέμβουν με κατάλληλο τρόπο όταν οι αναζητήσεις του εφήβου τον οδηγούν σε αυτοκαταστροφικές επιλογές, όπως και στην περίπτωση του νεαρού μαθητή σας. Τοποθετώντας λοιπόν τον εαυτό σας στο ρόλο σας, θα μπορέσετε να επιλέξετε αυτό που πρέπει να κάνετε χωρίς να βασανίζεστε από αμφιβολίες.

Η δεύτερη υπόθεση που μπορώ να κάνω σχετικά με την αποκάλυψη του νεαρού, είναι ότι με έμμεσο τρόπο σας χρησιμοποιεί ως διαμεσολαβητή στη σχέση με τους γονείς του. Είναι δηλαδή ένας τρόπος για τον νεαρό να δηλώσει την αμφιθυμία του σε σχέση με το αν θέλει ή όχι να γνωρίζουν οι γονείς του τις αναζητήσεις του. Σε ένα πρώτο επίπεδο είναι προφανές ότι ο έφηβος δεν θέλει να γνωρίζουν οι γονείς του ότι εμπλέκεται σε δραστηριότητες υψηλού κινδύνου και παραβατικής φύσης. Σε ένα δεύτερο επίπεδο όμως, μπορούμε να φανταστούμε και έναν κόσμο συναισθημάτων ενοχής, φόβου για τις συνέπειες και αμφιθυμίας για την εμπλοκή και τον αντίκτυπό της.

Ο νεαρός χρειάζεται να διερευνήσει τις πολυεπίπεδες διαστάσεις της ταυτότητάς του και να τις συνθέσει με θετικό τρόπο. Έναν τρόπο που να οδηγεί στο να διαμορφώσει σταδιακά τη ζωή του έτσι ώστε να ανταποκρίνεται σε αυτό που ο ίδιος θα ήθελε να είναι. Χρειάζεται να βοηθηθεί στο να οραματιστεί με θετικούς όρους τον εαυτό του στο παρόν και στο μέλλον. Χρειάζεται να ανακαλύψει το συναισθηματικό υπόβαθρο που καθοδηγεί τις επιλογές του. Χρειάζεται να ανακαλύψει αν οι επιλογές του φιλτράρονται από αίσθημα μειονεξίας για τον εαυτό του. Χρειάζεται ακόμα να  αποκαταστήσει το αίσθημα της αξίας για τον εαυτό του. 

Σε όλες αυτές τις διεργασίες ζωής είναι αυτονόητο ότι οι γονείς οφείλουν να είναι οι συμπαραστάτες του. Αυτή η οπτική φαντάζομαι ότι σας απαλλάσσει από το βάρος ενός διλήμματος που παύει να έχει νόημα αν επικεντρώσουμε όπως οφείλουμε στο συμφέρον του εφήβου και θέσουμε ως στόχο την ψυχική και κοινωνική του ευημερία. Για να μπορέσουν οι γονείς να του συμπαρασταθούν, θα πρέπει να έχουν πρόσβαση στον κόσμο του. Αν η μεταξύ τους σχέση έχει δυσκολίες, τότε η εμπλοκή του νεαρού σε δραστηριότητες αυτού του είδους θα δημιουργήσει την κρίση που θα χρησιμοποιήσει η οικογένεια ως ευκαιρία να επαναδιαπραγματευτεί τα επικοινωνιακά της πρότυπα.

Σε πρακτικό επίπεδο, θα σας πρότεινα να απαιτήσετε  από τον έφηβο να μοιραστεί ο ίδιος την πληροφορία με τους γονείς του και να του εξηγήσετε και το σκεπτικό σας. Αν δεν δεχθεί, τότε θα σας πρότεινα να του πείτε ότι θα το συζητήσετε με τους γονείς του ώστε να είναι ενήμερος και να του επισημάνετε τον αυτονόητο χαρακτήρα της επιλογής σας.   

Διαβάστε επίσης:

“Η 15χρονη κόρη μου έχει ολοκληρωμένη σχέση με έναν 23χρονο”

Ευφροσύνη Αλεβίζου

“Η κόρη μου είναι συνέχεια στο κινητό και γενικώς είναι σαν να μην υπάρχει μέσα στο σπίτι”

Ευφροσύνη Αλεβίζου

“Ο γιος μου σταμάτησε το μπάσκετ και ασχολείται μόνο με το κινητό και το playstation”

Βέρα Αδαμοπούλου

“Ο γιος μου, από ένα λογικό και συνεσταλμένο παιδί, έχει μεταμορφωθεί σε τύραννο…”

efiveia.gr

“Ο γιος μου αρνείται να φέρει εις πέρας τις υποχρεώσεις του, ασχολείται κυρίως με τον Η/Υ και δεν αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεών του”

Μαρία Σκαρλάτου

Ο 13χρονος γιος μου αρνείται τις αγκαλιές και τα χάδια μου

Ευφροσύνη Αλεβίζου

Αφήστε σχόλιο

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com