efiveia.gr


Ερωτήματα αναγνωστών

“Ο γιος μου έχει ΔΕΠΥ και αυτό με ανησυχεί στο επίπεδο του σχολείου και της φιλίας”

"Ο γιος μου έχει ΔΕΠΥ και αυτό με ανησυχεί στο επίπεδο του σχολείου και της φιλίας"

Ερώτημα αναγνώστριας

Καλημέρα σας! Είμαι μητέρα ενός αγοριού Α γυμνασίου με ΔΕΠΥ υπερκινητικότητα και παρορμητικότητα. Έχω κατανοήσει πλήρως το πρόβλημα του παιδιού και δουλεύω μαζί του τις συμπεριφορές του.

Το παιδί 4 χρόνια υποστηρίζεται από παιδοψυχολόγο και εργοθεραπευτή, δυστυχώς όμως στο νησί δεν υπάρχει ειδικός παιδαγωγός στη ΔΕΠΥ για να τον υποστηρίξει, όπως μας είπε η παιδοψυχίατρος.

Γενικά στο κοινωνικό, φιλικό και οικογενειακό περιβάλλον τα πράγματα είναι γενικά πολύ καλά χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Στο σχολικό περιβάλλον όμως τα προβλήματα πολλά, χωρίς όμως από την πλευρά των καθηγητών να γίνεται κάποια προσπάθεια να κατανοήσουν το πρόβλημα, παρά μόνο να παίρνουν τηλέφωνο και να λένε τα δικά τους. Με λίγα λόγια τα πράγματα στον τομέα αυτό είναι μέτρια.

Τα ερωτήματά  μου -χωρίς να έχω πάρει μια σαφή απάντηση από την παιδοψυχολόγο-(σε μια μικρή κοινωνία όλοι γνωρίζονται και αποφεύγουν να μιλούν ξεκάθαρα)είναι:

α. Αυτά τα παιδιά που στιγματίζονται καθημερινά με την ταμπέλα του άχρηστου και του τρελού (γιατί κι αυτό ειπώθηκε) θα καταφέρουν να προχωρήσουν ή θα τα παρατήσουν; Εμείς σαν γονείς προσπαθούμε να τον εμψυχώνουμε, αλλά είναι τόσα πολλά γύρω που καταστρέφουν αυτή τη προσπάθεια.

β. Ανησυχώ στο θέμα της φιλίας. Είναι ένα παιδί που θέλει και είχε στο δημοτικό πολλούς φίλους (έστω γνωστούς) , αλλά έναν κολλητό φίλο που μπορεί να ακουμπήσει πάνω του δεν έχει. Εγώ γνωρίζω ότι η υπερκινητικότητα και η παρορμητικότητα είναι το πρόβλημα και οι γονείς πολλές φορές (χωρίς να τους καταλογίζω κάτι) συμβουλεύουν τα παιδιά τους να τον αποφεύγουν. Έχω ακούσει από γονέα και τις λέξεις περιφρόνηση και αδιαφορία ότι συμβουλεύει το παιδί του να έχει προς το πρόσωπό του παιδιού μου, επειδή έσφαλε κάποια στιγμή με τη συμπεριφορά του.

Θέλω αν μπορείτε τη γνώμη σας για τις ανησυχίες μου. Έχουμε μια κόρη επίσης στην Γ γυμνασίου και ακούμε τα καλύτερα λόγια, ενώ στον γιο μας ακούμε συνεχώς ότι δεν είμαστε αυστηροί και δεν του έχουμε βάλει όρια. Μα η φύση της νευροαναπτυξιακής διαταραχής αυτό δεν παρουσιάζει? Άλλωστε τόσα χρόνια υποστήριξης αυτό δεν δουλεύουμε, αλλά δεν τα καφέρνουμε πάντα.

Να σημειώσω ότι είναι πολύ έξυπνος και λίγο να πρόσεχε θα πήγαινε καλύτερα στο σχολείο, αλλά μας λέει συνεχώς να μην τον πιέζουμε. Τη φετινή χρονιά έχουμε προσπαθήσει να διαβάζει με 2 καθηγητές (μαθηματικά-φιλολογικά), αλλά δυστυχώς κουράστηκε με τον φιλόλογο και δεν θέλει να συνεχίσει μετά τα Χριστούγεννα. Αν του πάω κόντρα δεν θα καταφέρω κάτι, παρά μόνο θα τον κερδίσω με το διάλογο και να τον στρέψω στο φιλότιμο , που και προσπαθώ.

Ζητώ συγγνώμη, αν σας κούρασα, ήταν μια κατάθεση ψυχής για μένα! Σας ευχαριστώ!

Απαντά η Φιλόλογος – Life Coach Κλεονίκη Πανταζή

Καλημέρα σας,

Κατανοώ πλήρως το πρόβλημα που αναφέρετε. Έχετε να αντιμετωπίσετε πολλά μέτωπα με τον γιο σας όπως το σχολείο, τις κοινωνικές του σχέσεις, τα σχόλια των άλλων, τις ενοχές σας για τη δήθεν ανεπάρκειά σας. Σας διαβεβαιώνω πως κάνετε πολύ καλή δουλειά και φαίνεται ότι είστε πολύ κατατοπισμένη! Το γεγονός ότι δεν υπάρχει παιδαγωγός στο νησί σας είναι πρόβλημα, γιατί στην ουσία αυτός είναι που κάνει πράξη μαζί με το παιδί όσα του συστήνουν ο παιδοψυχολόγος και ο εργοθεραπευτής σε πραγματικές συνθήκες μαθήματος/σχολείου.

Όσον αφορά το σχολείο, πρέπει να οπλιστείτε με υπομονή! Δυστυχώς μην περιμένετε να σας κατανοήσουν. Συνήθως η πλειονότητα των εκπαιδευτικών εστιάζει στις πεποιθήσεις εκτός της επιστήμης τους, χωρίς να σκέφτονται και να προσπαθούν να βρουν λύσεις για να βοηθήσουν το παιδί. Οπότε κατά τη γνώμη μου, δε χρειάζεται να είστε υπερ-αναλυτική απέναντί τους.

Σχετικά με το ερώτημά σας, αν θα καταφέρει να προχωρήσει, σας διαβεβαιώνω ότι θα προχωρήσει! Τα παιδιά με ΔΕΠΥ έχουν ιδιαίτερη ενσυναίσθηση και ευφυΐα, αλλά και ιδιαίτερο άγχος. Αυτό που μπορείτε να κάνετε είναι να του τονώνετε την αυτοπεποίθηση και να δείχνετε ότι τον αγαπάτε και είστε υπερήφανη γι’ αυτόν. Να συζητάτε μαζί του όσα του συμβαίνουν και τον απασχολούν και δώστε του την επιλογή της προοπτικής. Ότι έχει πολλά πράγματα να πετύχει στο παρόν και στο μέλλον. Μην αμελείτε σε καμία περίπτωση τα μαθήματά του! Γνωρίζω πόσο είναι ανάγκη να οπλιστείτε με υπομονή και αντοχές. Να θυμάστε ότι το αποτέλεσμα θα σας δικαιώσει. Προσπαθήστε να τον βοηθάτε στο διάβασμα με το συντονισμό του προγράμματος και σας συστήνω να έχει ένα όμορφο ημερολόγιο.

Γνωρίζω ότι είστε στην επαρχία, όπου ο τόπος είναι περιορισμένος, αλλά ενθαρρύνετέ τον να κάνει νέους φίλους μέσα από δραστηριότητες. Προσπαθείτε να μην είναι μόνιμα στο διαδίκτυο.

Να σας επισημάνω ως καθηγήτρια-φιλόλογος και coach  (όχι μόνο παιδιών με ΔΕΠΥ) ότι κανένα παιδί δεν έχει κολλητό φίλο, κάτι που ξεκινάει κατά την άποψή μου από το σπίτι. Δε χρειάζεται να τρέφετε προσδοκίες για κολλητό φίλο, γιατί αγχώνει και πληγώνει και τον γιο σας, αφού όπως γνωρίζετε πολύ καλά είστε συγκοινωνούντα δοχεία… Είμαι σίγουρη ότι ψάχνει εναγωνίως την αποδοχή σας. Εσείς ως μητέρα είστε το κλειδί της επιτυχίας του γιου σας. Να είστε βέβαιη ότι, όταν βρει τον εαυτό του, θα βρει και φίλους. Απλά είναι νωρίς ακόμα. Εστιαστείτε λοιπόν να μάθει τα χαρίσματά του και να μην έχει ενοχές για τη ΔΕΠΥ του. Γνωρίζω πόσο δύσκολο είναι, αλλά όχι αδύνατο…

Εσείς οφείλετε να του υπενθυμίζετε το σωστό και να κατανοείτε την υπερκινητικότητά του, το χάος στο μυαλό του και στα συναισθήματά του και στην καθημερινότητά του. Προσπαθείτε να συζητάτε μαζί του και να τον ενθαρρύνετε να εξωτερικεύει τις σκέψεις και να ονομάζει τα συναισθήματά του. Σημαντικό ρόλο παίζει η παρουσία του πατέρα σ’ αυτήν την ηλικία.

Τα μαθήματα για παιδιά με ΔΕΠΥ χρειάζονται ιδιαίτερο χειρισμό τόσο στον τρόπο διδασκαλίας όσο και στον τρόπο σκέψης του μαθητή, αναφορικά με τις δυσκολίες. Συνήθως τα παιδιά με ΔΕΠΥ βαριούνται, ή όταν δυσκολεύονται, εγκαταλείπουν. Γι’ αυτό ο καθηγητής οφείλει να καλλιεργήσει την έννοια του «μαζί», όπως και ο γονέας. Τότε είμαι σίγουρη ότι το παιδί σας θα ανθίσει και θα γίνει ένας σπουδαίος νέος!

(Έχω αρκετά παραδείγματα ως καθηγήτρια και coach, μαθητών με ΔΕΠΥ που με τα κατάλληλα μαθήματα και coaching κατάφεραν να γίνουν δικηγόροι, ακόμα και γιατροί και πολλά άλλα, αλλά κυρίως έγιναν ευτυχισμένοι!)

Μπορείτε να είστε αισιόδοξοι για τον γιο σας. Σπουδαίοι άνθρωποι και επιστήμονες ήταν άνθρωποι με ΔΕΠΥ! Χρειάζονται υπομονή, αντοχή, πίστη στον εαυτό σας, κατάλληλους συνεργάτες αλλά κυρίως αγάπη! Όταν δίνεται συνειδητά και με σωστό τρόπο  η αγάπη είναι θεραπευτική.

Αν έχετε ερωτήματα ή απορίες είμαι στη διάθεσή σας!

Διαβάστε επίσης:

Ο έφηβος γιος μου είναι συνέχεια ευέξαπτος…

efiveia.gr

Η κόρη μου στρεσάρεται διότι μία φίλη της έχει καλύτερες επιδόσεις στο σχολείο από εκείνη

efiveia.gr

“Η κόρη μου 15 ετών έχει σχέση με έναν 23χρονο που εμείς οι γονείς δεν εγκρίνουμε”

Ευφροσύνη Αλεβίζου

“Ο γιος μου πήρε χρήματα από το σπίτι κρυφά”

Ευφροσύνη Αλεβίζου

“Μια παρεξήγηση με φίλες οδήγησε την κόρη μου σε απομόνωση”

Ευφροσύνη Αλεβίζου

Ο γιος μου από τότε που μπήκε στο γυμνάσιο, δεν δείχνει ενδιαφέρον για τίποτα και έγινε δύσκολο στη συνεργασία παιδί

Ευφροσύνη Αλεβίζου

Αφήστε σχόλιο

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com