efiveia.gr
Ερωτήματα αναγνωστών

“Ο έφηβος γιος μου δεν πηγαίνει όλες τις ώρες στο σχολείο και δε μου αρέσουν οι παρέες του”

Ερώτημα αναγνώστριας

Καλησπέρα. Έχω έναν γιο στην Γ Γυμνάσιου με πολλές απουσίες σε μόλις έναν μήνα σχολείου. Ενώ ξυπνάει νωρίτερα για να συναντήσει τους φίλους του και να έχουν χρόνο να μιλήσουν, καταλήγει να μην πάει στο μάθημά του την πρώτη ή και δεύτερη ώρα. Κάποια φορά δεν πήγε και όλη την ημέρα και ήταν σε ίντερνετ καφέ όπως ισχυρίστηκε. Επίσης θεωρώ πως οι παρέες του δεν είναι ό,τι καλύτερο, γιατί τους είδα μια μέρα όλους μαζί να καπνίζουν και δυστυχώς και ο γιος μου. Ισχυρίστηκε ότι το δοκίμασε, αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι λέει αλήθεια. Γενικά δείχνει να έχει την τάση να βιάζεται να μεγαλώσει. Θέλω να αλλάξει σχολείο, κατά συνέπεια παρέες, αλλά αρνείται. Όσους τρόπους κι αν έχουμε δοκιμάσει για να καταλάβει τα λάθη του, δεν ευδοκιμούν. Πραγματικά φοβάμαι για την κατάληξη όλων αυτών.
Ευχαριστώ για τον χρόνο σας

Απαντά η Ψυχολόγος Ηλιάννα Πεσσάρη

Καλησπέρα σας,

Από αυτά που γράφετε καταλαβαίνω ότι η σχέση με τον γιο σας, μάλλον περνάει κάποια περίοδο κρίσης ή έντασης…Για να μπορέσω να απαντήσω πιο συγκεκριμένα, θα χρειαζόμουν περισσότερα στοιχεία για τη σχέση σας και για εσάς.

Σε γενικά πλαίσια, όμως, μπορώ να πω ότι η περίοδος της εφηβείας είναι μία επαναστατική περίοδος. Ο έφηβος δεν είναι πια παιδί, έχει φύγει από αυτήν τη θέση και προσπαθεί να βρει μία νέα, που θα μοιάζει περισσότερο με τον ανεξάρτητο ενήλικα, χωρίς όμως να είναι.

Περίεργη μετάβαση για τον άνθρωπο! Δεν είναι παιδί, δεν είναι ενήλικας. Δε χρειάζεται τους γονείς του για να υπάρξει, αλλά δεν μπορεί και χωρίς αυτούς ακόμα. Ο έφηβος είναι σαν από την φύση του να βιάζεται να μεγαλώσει. Θέλει να αναλάβει τη ζωή του, τον εαυτό του αλλά ξέρει ότι ακόμα δεν μπορεί, είναι μικρός. Κι αυτό το “μικρός” τον κάνει έξαλλο!

Οπότε, ο τρόπος που βρίσκει είναι μέσα από την αντίδραση και την “επανάσταση”. Σπάει όρια και κανόνες, κάνει υπερβάσεις, εξεγείρεται, θυμώνει, ξεσπάει. Προσπαθεί να ασκήσει κάποιον έλεγχο στη ζωή του, να νιώσει ότι έχει κάποιο κομμάτι που ελέγχει μόνο αυτός, που είναι μυστικό, που οι γονείς του δεν το ξέρουν ή που δεν έχει να δώσει λογαριασμό σε κανέναν!

Κάνει ό,τι μπορεί για να τραβήξει την προσοχή και να δώσει το μήνυμα “Μεγάλωσα! Δεν θα μου λες εσύ τι θα κάνω! Μπορώ μόνος μου!”.

Όταν υπάρχει αμφισβήτηση από το περιβάλλον ή μεγάλος έλεγχος, αυτό ενδέχεται να οδηγήσει τον έφηβο σε μεγαλύτερη αντίδραση. Θέλει κατά κάποιον τρόπο να αποδείξει ότι μπορεί να σπάσει τον κανόνα και να τα καταφέρει παρά τον έλεγχο που ασκείται. “Θέλει” ασυνείδητα να επιβεβαιώσει την αμφισβήτηση αυτή που δέχεται, λέγοντας έμμεσα “Αφού με αμφισβητείς και δε με εμπιστεύεσαι, τότε κι εγώ θα κάνω αυτό που φοβάσαι!”.

Όλα αυτά γίνονται ασυνείδητα και γενικότερα θα λέγαμε ότι το κλίμα στην εφηβεία είναι η αντίδραση.

Όταν ο γονιός γίνεται υπερπροστατευτικός ή υπεραγωνιά, τότε ο έφηβος δέχεται το μήνυμα ότι δεν είναι αρκετά καλός, ικανός, άξιος εμπιστοσύνης, ώριμος κ.ο.κ Δηλαδή επιβεβαιώνεται αυτό που φοβάται, ότι είναι μικρός και δεν μπορεί να αναλάβει τη ζωή του.

Μέσα σε αυτό το κλίμα της εφηβείας, είναι πολύ σημαντικό να χτιστεί μία σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στις δύο πλευρές. Ο έφηβος θα λειτουργεί καλύτερα όταν νιώθει ότι οι άλλοι τον υπολογίζουν και τον ακούν ως ισότιμο μέλος της οικογένειας, και ότι η άποψή του ακούγεται και γίνεται σεβαστή. Θα νιώθει πιο ικανός όταν οι γονείς του τον εμπιστεύονται και δεν αμφισβητούν αυτά που λέει ή κάνει, αμέσως και με αγωνία 

Το καταλαβαίνω ότι αυτή η αγωνία που μπορεί να γίνεται υπερ-προστασία ή ακόμα και έλεγχος, έρχεται από αγάπη. Οι γονείς αγαπούν και ανησυχούν και τα παιδιά αντιδρούν στον τρόπο έκφρασης της ανησυχίας αυτής. Αυτό χρειάζεται οι γονείς να το δουλέψουν, προκειμένου να δουν αλλαγή στη συμπεριφορά των παιδιών. Το τι κάνουν ή νιώθουν οι γονείς είναι αλληλένδετο με το τι κάνουν ή νιώθουν τα παιδιά.

Καταλαβαίνω από το μήνυμά σας, ότι ανησυχείτε για τον γιο σας, για τις παρέες του, το πρόγραμμά του και τις επιλογές του. Βέβαια δεν ακούω κάτι πολύ ανησυχητικό σε αυτά που περιγράφετε. Δοκιμάζει τα όριά του και μαζί με αυτά και εσάς.

Όταν του λέτε ότι οι παρέες του είναι λάθος, εκείνος καταλαβαίνει ότι δεν τον εμπιστεύεστε και αντιδρά. Λέγοντάς του να αλλάξει σχολείο, εκείνος καταλαβαίνει ότι θέλετε να τον ελέγξετε επειδή νομίζετε ότι δεν μπορεί μόνος του ή επειδή θεωρείτε ότι κάνει λάθη.

Αντ’ αυτών, θα ήταν προτιμότερο να κάνετε μία κουβέντα μαζί του ανοιχτή με διάθεση διαλόγου και κατανόησης.

Το σημαντικό στην εφηβεία είναι ο γονιός να μην επιβάλλεται σαν να ξέρει μόνο αυτός το σωστό, αλλά να ανοίγεται ένας διάλογος όπου μπορούν να εκφραστούν και οι δύο πλευρές.

Αντί για το “οι παρέες σου δεν είναι καλές” που ακούγεται αγωνιώδες και επικριτικό, δοκιμάστε να μοιραστείτε σε ηρεμία τι νιώθετε, όπως “ανησυχώ για σένα”, “φοβάμαι μην μπλέξεις”, αποφεύγοντας να κρίνετε την επιλογή του ή τον ίδιο.

Το να ανοίξετε τα δικά σας συναισθήματα σε μία τέτοια συζήτηση, θα τον βοηθήσει να ακούσει την πλευρά σας, κι όχι να ακούει μόνο κανόνες και συμβουλές που τα ερμηνεύει αλλιώς απ’ ό,τι είναι.

Επίσης, κάτι άλλο πολύ σημαντικό είναι να ρωτάτε, χωρίς να βιάζεστε να βγάλετε συμπεράσματα. Ρωτήστε τον με ήρεμο τρόπο και πραγματικό ενδιαφέρον πώς και δεν πάει στο σχολείο τις πρώτες ώρες; Συμβαίνει κάτι; Ή ρωτήστε τον τι του αρέσει στις παρέες του, τι κοινά έχουν ή τι διαφορές ή πώς νιώθει όταν είναι μαζί τους. Και ακούστε τον, πραγματικά, δοκιμάστε να αφήσετε την αγωνία σας έξω από την συζήτηση.

Έχει πολύ αξία για τον έφηβο να ακούγεται.

Όλα τα παραπάνω ακούγονται απλά αλλά το ξέρω ότι δεν είναι εύκολα και δε θα πετύχουν με τη μία. Θέλει χρόνο για να δομηθεί αυτή η αλλαγή και να αρχίσει να λειτουργεί. Χρειάζεται ο γονιός να καταφέρει να υπερβεί την αντανακλαστική του τάση να προστατέψει και να πάει αντίθετα, δείχνοντας εμπιστοσύνη και δίνοντας χώρο στον έφηβο να απομακρυνθεί και να νιώσει ικανός. Για τους γονείς με παιδιά στην εφηβεία, τα συναισθήματα είναι πολλά. Είναι σημαντικό να μπορείτε να μοιράζεστε αυτά που νιώθετε με τους κοντινούς σας, ή με φίλους, ή με άλλους γονείς, ή ακόμα και με έναν ειδικό ψυχικής υγείας. Η εφηβεία είναι μία μετάβαση, όχι μόνο για τον έφηβο, αλλά και για τον γονιό που χρειάζεται να βρει έναν άλλον τρόπο να είναι γονιός για το παιδί του, που μεγαλώνει.

Εύχομαι καλή συνέχεια.

Είμαι στη διάθεση σας, για οτιδήποτε περαιτέρω χρειαστείτε.

Διαβάστε επίσης:

“Η κόρη μου είναι συνέχεια στο κινητό και γενικώς είναι σαν να μην υπάρχει μέσα στο σπίτι”

Ευφροσύνη Αλεβίζου

Η 14χρονη κόρη μου μού αποκάλυψε ότι έκανε σεξ και δεν ξέρω πώς να το χειριστώ

Ευφροσύνη Αλεβίζου

Ο έφηβος γιος μου ασχολείται ανεξέλεγκτα με το play station και το διαδίκτυο

Ευφροσύνη Αλεβίζου

Το τελευταίο διάστημα αντιμετωπίζουμε πρόβλημα συμπεριφοράς με την κόρη μου

Ευφροσύνη Αλεβίζου

Ο 19χρονος γιος μου έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση και πολλά νεύρα!

efiveia.gr

Ο έφηβος γιος μου είναι συνέχεια ευέξαπτος…

efiveia.gr

Αφήστε σχόλιο

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com