efiveia.gr
Συμπεριφορά

Γονείς και έφηβοι ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ

Γράφει στο efiveia.gr η Ψυχολόγος Μαρία Σκαρλάτου

Τις τελευταίες μέρες ζούμε κάτι πρωτόγνωρο. Μένουμε σπίτι για να προστατευτούμε και να προστατέψουμε τους  ανθρώπους μας και το κοινωνικό σύνολο. Καλούμαστε να αυτοπεριοριστούμε σε όσα μέχρι πριν λίγες μέρες θεωρούσαμε αυτονόητα. Δεν μπορούμε να συναντήσουμε τους φίλους μας, δεν μπορούμε να δουλέψουμε με τον συνηθισμένο μας τρόπο, δεν μπορούμε να αγκαλιάσουμε γνωστούς και φίλους, δεν μπορούμε να κυκλοφορήσουμε έξω με άνεση («πάω όπου θέλω, όταν το θέλω χωρίς να σκεφτώ»). Ο λόγος που μας επιβάλλει αυτές τις αλλαγές είναι καινούργιος, ένας ιός που αλλάζει τη ρουτίνα μας, το πρόγραμμά μας και τη ζωή μας. Μας αναγκάζει να κλειστούμε σπίτι. Να περιορίσουμε ή και να διακόψουμε τη συνηθισμένη ροή της καθημερινότητας.

Και εδώ αρχίζει το δύσκολο κομμάτι: το κλείσιμο στο σπίτι οδηγεί σε κλείσιμο στον εαυτό. Μας ωθεί στο να εστιάσουμε μέσα μας. Σε εσωτερικές διεργασίες, στις σκέψεις, στα συναισθήματά μας. Οι εξωτερικοί περισπασμοί, οι επαγγελματικές υποχρεώσεις, οι ευχάριστες δραστηριότητες (έξοδοι, παρέες, φίλοι), όλα σταματούν και εστιάζουμε εντός. Κι αυτό φοβίζει, γιατί σε αυτό το «εντός» αντικρίζουμε κατάματα και τα αρνητικά μας (αρνητικά συναισθήματα, αρνητικές σκέψεις) που δε μας αρέσουν και δεν ξέρουμε πώς να τα διαχειριστούμε…

Η παραπάνω ψυχολογική διεργασία συμβαίνει τόσο στους ενήλικες, όσο και στους εφήβους. Κι όταν μια οικογένεια κλείνεται στο σπίτι με μικρά παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας είναι πιο εύκολο να τα απασχολήσει με χειροτεχνίες, κατασκευές, πάζλ, παραμύθια κλπ. Δεν είναι το ίδιο με τους εφήβους που νιώθουν «σαν θηρία στο κλουβί» όπως χαρακτηριστικά άκουσα μια μητέρα να περιγράφει την κατάσταση που βιώνει τελευταία μετά το κλείσιμο των σχολείων.

Υπάρχουν πρακτικοί τρόποι για να γίνει η συνύπαρξη γονιών και εφήβου  πιο εύκολη αυτήν την περίοδο; 

  • Ας αφήσουμε τον αυστηρό και επικριτικό τόνο στην άκρη. Ας δείξουμε κατανόηση και ενσυναίσθηση. Δε χρειάζεται να συγκρουστούμε μαζί του για να τον εμποδίσουμε να βγει έξω, όταν ζητάει να συναντήσει τους φίλους του. Ας εξηγήσουμε ότι κι εμείς νιώθουμε πίεση και περιορισμό που δεν μπορούμε να κυκλοφορήσουμε άνετα όπως πριν. Μπορούμε να πούμε, σε καταλαβαίνω, ξέρω πως νιώθεις, κι εγώ νιώθω το ίδιο αλλά…
  • Εξηγούμε με νούμερα την κατάσταση, γιατί πρέπει να επιλέξουμε κάτι για το κοινό καλό, για να προστατέψουμε τον εαυτό μας και τους άλλους. Ακόμη κι αν δεν μας νοιάζει αν αρρωστήσουμε οι ίδιοι, μπορούμε να μεταδώσουμε τον ιό στους δικούς μας ανθρώπους. Ότι για το κοινό καλό συμμορφωνόμαστε με τις οδηγίες που δίνονται, άσχετα με τη θέλησή μας και την επιθυμία μας.
  • Δίνουμε έμφαση στη δυνατότητα που μας δίνει η τεχνολογία να επικοινωνούμε με τους φίλους μας σε πραγματικό χρόνο από την ασφάλεια του σπιτιού μας. Ενθαρρύνουμε την επικοινωνία με φίλους του, ώστε να αποθαρρύνουμε τις συναντήσεις μαζί τους εκτός σπιτιού. Ανεχόμαστε τον παραπάνω χρόνο  που θα ασχοληθεί με τα social λόγω της κατάστασης αυτή την περίοδο.
  • Είναι σημαντικό για όλους μας και για τους εφήβους μας να καθιερώσουμε ένα πρόγραμμα μέσα στην ημέρα. Να υπάρχει μια σχετικά σταθερή ώρα ύπνου και ξυπνήματος, να υπάρχει μια δομή (πιο χαλαρή σίγουρα από πριν). Ένα στοιχειώδες πρόγραμμα είναι απαραίτητο ώστε να έχουμε μια αίσθηση κανονικότητας κι ελέγχου στην καθημερινότητά μας. Αυτό με τη σειρά του συμβάλλει στην καλύτερη ψυχολογία  μας.
  • Ας ακούμε λιγότερες ειδήσεις κι ας βρούμε πιο δημιουργικούς τρόπους για να αλληλεπιδράσουμε με τους εφήβους. Το να παίζουμε επιτραπέζια π.χ. ή να τακτοποιήσουμε παλιότερες φωτογραφίες όλοι μαζί.
  • Δεν χρειάζεται πίεση από τις πρώτες μέρες για να κάνουμε κάτι μαζί με τους εφήβους. Ακόμη κι αν είναι λίγο αρνητικοί στην αρχή, θα έχουμε πολύ χρόνο μπροστά μας για να αλληλεπιδράσουμε πιο ουσιαστικά μαζί τους.
  • Μην ξεχνάμε ότι λειτουργούμε σαν πρότυπα για τους εφήβους, με τα λόγια αλλά και με τις πράξεις. Η οπτική μας σχετικά με την καινούργια πραγματικότητα τούς δίνει ένα ζωντανό παράδειγμα συναισθηματικής διαχείρισης δύσκολων καταστάσεων στη ζωή. Δε χάνουμε την αισιοδοξία μας και την ελπίδα πως όλα θα φτιάξουν κι η ζωή θα συνεχιστεί κανονικά.

Ας  χρησιμοποιήσουμε αυτόν το χρόνο που μένουμε σπίτι για να εστιάσουμε στην ουσία της ζωής, στα σημαντικά για μας, στο να δώσουμε αγάπη και φροντίδα, στον εαυτό και στους αγαπημένους μας! Ας γίνει αυτή η κρίση ευκαιρία να ζεστάνουμε τις σχέσεις με τους πολύ στενούς μας ανθρώπους, με την οικογένειά μας, που λόγω ρυθμών κινούμαστε συχνά σε βίους παράλληλους…

Διαβάστε επίσης:

Όταν ο έφηβος λέει ψέματα (Μέρος 1ο) – Ο ρόλος της οικογένειας στην πρόληψη

Ευφροσύνη Αλεβίζου

Γιατί οι έφηβοι αμφισβητούν τα πάντα (Μέρος 2ο) – Πώς να το διαχειριστούμε

Χριστίνα Πολυδώρου

Η περιέργεια των εφήβων και διάφοροι τρόποι χειρισμού

Μαρία Σκαμπαρδώνη

Ζητάει να πάει διακοπές μόνος/η του, να τον/την αφήσω;

Χριστίνα Πολυδώρου

Πώς να φερθούμε στα έφηβα παιδιά μας: 10 tips για μία καλύτερη επικοινωνία

Γιάννης Ξηντάρας

Γιατί οι έφηβοι αμφισβητούν τα πάντα (Μέρος 1ο) – Οι πηγές της εφηβικής επανάστασης

Χριστίνα Πολυδώρου

1 σχόλιο

Αφήστε σχόλιο

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com