Ένα παιδί σου μιλάει…

Γράφει στο efiveia.gr η Δημοσιογράφος Μαρία Σκαμπαρδώνη

Θέλω να είσαι δίπλα μου χωρίς να με πνίγεις. Θέλω να με ακούς, δίχως να βιάζεσαι να με κρίνεις. Θέλω να βοηθάς την προσωπικότητά μου να αναπτύσσεται ελεύθερα, δίχως να κόβεις τα φτερά μου. Θέλω να με αισθάνεσαι και να αφουγκράζεσαι τις ανάγκες μου.

Μην προσπαθείς να με κάνεις τη δική σου συνέχεια, μην επιθυμείς να σβήσεις από μέσα μου τα δικά μου όνειρα. Άφησέ με να αναπνεύσω, προσπάθησε να καταλάβεις όταν σου φωνάζω πως έχω ανάγκη την στήριξή σου. Προσπάθησε να αντιληφθείς πως όσο και αν σου δείχνω πως είμαι δυνατός, η ψυχή μου είναι ακόμα τόσο ευάλωτη και σε χρειάζομαι προκειμένου να αισθάνομαι δυνατός και ασφαλής.

Σε έχω ανάγκη, χρειάζομαι την πίστη σου σε εμένα. Χρειάζομαι τη βοήθειά σου για να γίνω ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος, να γίνω αυτό που θέλω εγώ πραγματικά. Δεν έχω ανάγκη την κατάκριση, την απόρριψη, τη σκληρότητά σου, αλλά την αποδοχή και την ενσυναίσθηση σου.

Να με καταλαβαίνεις. Να με προστατεύεις. Να με αγαπάς.