efiveia.gr
Ερωτήματα αναγνωστών

Έχω δύο παιδιά στην προεφηβεία, έμεινα έγκυος και τα παιδιά μου δεν αντέδρασαν καλά στο νέο αυτό…

Ερώτημα αναγνώστριας

Είμαι 42 ετών και έχω δύο παιδιά στην προεφηβεία. Πριν από 1 μήνα έμεινα έγκυος. Το ανακοινώσαμε με τον σύζυγό μου στα παιδιά πρώτα, και τώρα θα το ανακοινώσουμε στο άμεσο οικογενειακό περιβάλλον. Η πρώτη αντίδραση των παιδιών ήταν να βάλουν τα κλάματα: “Ήμασταν μια χαρά ως τώρα και ξαφνικά θα έρθει ένα μωρό να μας τα κάνει όλα χάλια εδώ” , είπε η κόρη μου. Ο γιος μου δε μίλησε καθόλου. Η κόρη μου είναι παιδί που μιλάει, εκφράζεται και συζητάει πολύ. Ήδη την άλλη μέρα μου είπε: “Ήταν το ξαφνικό μαμά, μου φαίνεται παράξενο, αλλά τελικά δεν είναι άσχημο να έχουμε και ένα μωράκι. Είμαι ήδη πιο χαρούμενη γι’ αυτό”.  Πιστεύω ότι μέσα από συζήτηση θα τα πάμε καλά. Ο γιος μου από την άλλη, είναι κλειστός χαρακτήρας και δεν εκφράζεται εύκολα, κρατάει μέσα του τις σκέψεις του και αυτό λίγο με αγχώνει για τα συναισθήματά του. Πώς θα μπορούσα  να χειριστώ τα παιδιά για να τονώσω την ψυχολογία τους; Ανησυχώ λίγο περισσότερο γιατί είναι έφηβος. 

Απαντά η Δρ. Αναπτυξιακής Ψυχολογίας-Ψυχοθεραπεύτρια Ευφροσύνη Αλεβίζου

Θα συμφωνήσω μαζί σας ότι με τη συζήτηση όλα θα πάνε καλά και με τα δύο σας παιδιά. Είναι πράγματι θετικό ότι η κόρη σας ως πιο εκδηλωτικό παιδί εξέφρασε και θετικά συναισθήματα για τον ερχομό του μωρού στην οικογένεια.

Είναι επίσης αλήθεια πως οτιδήποτε ανατρέπει την υπάρχουσα ισορροπία σε ένα οικογενειακό σύστημα, φέρνει αναστάτωση στα μέλη της οικογένειας, τουλάχιστον μέχρι το σύστημα να προσαρμοστεί ώστε να ενσωματώσει τις αλλαγές. Η οικογένειά σας χρειάζεται χρόνο και το διάστημα της εγκυμοσύνης θα επιτελέσει αυτή ακριβώς τη λειτουργία της ομαλής προσαρμογής στην αλλαγή.

Συζητήστε λοιπόν και με τα δύο σας παιδιά το πώς εσείς οι γονείς νιώθετε για αυτή την εξέλιξη. Αφήστε τα να σας μιλήσουν και εκείνα για τα συναισθήματα, τις προσδοκίες, τους φόβους και τα άγχη τους. Τα παιδιά σας είναι πιθανό να ανησυχούν για την μετατόπιση της προσοχής και της φροντίδας σας, είναι πιθανό να φοβούνται ότι δεν θα τα αγαπάτε το ίδιο και να αγχώνονται για τις αλλαγές μέσα στην καθημερινότητα του σπιτιού σας. Καθησυχάστε τα παιδιά σας για το γεγονός ότι δεν θα χάσουν την φροντίδα και την προσοχή σας και για το ότι δεν θα υποχρεωθούν να αναλάβουν ρόλους που δεν επιθυμούν και που δεν αισθάνονται ότι τους ταιριάζουν. Υπενθυμίστε στα παιδιά σας ότι το κάθε μέλος της οικογένειας είναι μοναδικό και έτσι και η αγάπη για κάθε μέλος της οικογένειας είναι μοναδική.  Τα παιδιά σας είναι αρκετά μεγάλα ώστε να γνωρίζουν ότι δεν έχει νόημα το ζητούμενο της  αποκλειστικότητας στις οικείες σχέσεις. Χρησιμοποιείστε αφορμές για συζήτηση μέσα από τις υπάρχουσες σχέσεις εντός και εκτός οικογένειας που να επιβεβαιώνουν στα παιδιά ότι δεν υπάρχουν αμοιβαία αποκλειόμενες σχέσεις και συναισθήματα στοργής, αγάπης, φροντίδας και αφοσίωσης. Ενισχύστε το αίσθημα ασφάλειας των παιδιών σας μέσα από τη συζήτηση αλλά και μέσα από την αλληλεπίδρασή σας μαζί τους.

Η κόρη σας εξέφρασε ανάμικτα συναισθήματα για τον ερχομό του μωρού και η αλήθεια είναι ότι οι περισσότερες καταστάσεις στη ζωή μας διακινούν ανάμικτα συναισθήματα. Πιθανόν και εσείς οι γονείς να σκεφτήκατε αρχικά με παρόμοιο τρόπο για το «ξεβόλεμα» της οικογένειας μέσα από τον ερχομό ενός μωρού και τη φροντίδα που αυτό συνεπάγεται. Αν όμως για εσάς τελικά υπερισχύει το θετικό συναίσθημα της αποδοχής της αλλαγής και της ανυπομονησίας για τη νέα ζωή που θα προστεθεί στην οικογένειά σας, τότε θα είστε σε θέση αυτό ακριβώς το μήνυμα να μεταδώσετε και στα παιδιά σας.

Αντιμετωπίστε μέσα από τη συμπεριφορά σας και τις πράξεις σας την αλλαγή ως συλλογική –οικογενειακή υπόθεση, διατηρώντας όμως ανέπαφες τις συναισθηματικές και πρακτικές ισορροπίες όπου χρειάζεται με το να διαχωρίζετε μεταξύ ενήλικων ρόλων και ευθυνών  και καταστάσεων στις οποίες όλοι μπορούν να συμμετέχουν. Χρειάζεται ευελιξία ώστε να ενσωματώσετε ομαλά και θετικά τις αλλαγές.

Όσο για την προσέγγιση προς το γιο σας, μην τον πιέσετε να σας ανοιχτεί. Ανοιχτείτε του ωστόσο εσείς εκθέτοντάς του και τα δικά σας συναισθήματα και την ανησυχία σας για τη δική του στάση χωρίς όμως να τον κατακρίνετε. Δώστε του χρόνο να αποδεχθεί το γεγονός και την αλλαγή. Λόγω του ότι ο γιος σας βρίσκεται στην πρώτη φάση της εφηβείας, είναι πιθανό η εγκυμοσύνη σας να τον παραπέμπει στην ενεργό σεξουαλική ζωή μεταξύ των γονιών του. Μπορεί λοιπόν να έχει αμφιθυμικά συναισθήματα που να μην είναι και ο ίδιος σε θέση να διαχειριστεί και να εκφράσει. Αυτό είναι ένα  ζήτημα λεπτό και θα πρέπει να το χειριστείτε με ιδιαίτερη ευαισθησία δίνοντας έμφαση στο συναισθηματικό δέσιμο ως κεντρική διάσταση της σεξουαλικότητας, πάντα φυσικά με τρόπους που να ταιριάζουν στην ηλικία και να ανταποκρίνονται στο γνωστικό και συναισθηματικό υπόβαθρο του παιδιού και της οικογένειάς σας.

Τέλος, θα σας πρότεινα να διατηρήσετε τη θετική σας στάση και την αισιοδοξία σας γιατί το πιθανότερο είναι – αν δεν προϋπάρχει κάποια σοβαρή δυσλειτουργία στις μεταξύ σας σχέσεις- ότι και για τα παιδιά σας θα υπερισχύσει το συναίσθημα και ότι τελικά θα αφήσουν στην άκρη τους ενδοιασμούς και τα άγχη τους και θα μοιραστούν μαζί σας την ανυπομονησία για τον ερχομό μιας νέας παρουσίας στο οικογενειακό σας σκηνικό.

Διαβάστε επίσης:

Ο έφηβος γιος μου δεν μου ανοίγεται και ανησυχώ

Μαρία Σκαρλάτου

Έχει πιθανότητες η κόρη μου να περάσει στο Πανεπιστήμιο;

Έλενα Κοτελίδα

“Μου είπε ότι μια φίλη της στο facebook την θέλει…”

Βασιλική Τσούτσου

Η κόρη μου έχει μια φίλη η οποία είναι ομοφιλόφυλη…

Ευφροσύνη Αλεβίζου

Φοβάμαι ότι η κόρη μου θα πληγωθεί ξανά από τη σχέση της και δεν ξέρω αν πρέπει να μιλήσω στον σύζυγό μου

Ευφροσύνη Αλεβίζου

“Ο 13χρονος γιος μου είναι η μόνιμη αιτία καυγά. Αφήνει συνέχεια τα πράγματά του άνω κάτω…”

Μαρία Σκαρλάτου

Αφήστε σχόλιο

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com