Ινομυαλγία στην εφηβεία

inomialgia-stin-efiveiaΓράφει στο efiveia.gr η κυρία Αλεξάνδρα Λέπουρα, MSc Φυσικοθεραπεύτρια, Επιστημονική Υπεύθυνη Φυσικοθεραπείας στο «Κίνητρο και Κινηση«

Ο όρος ινομυαλγία αφορά μια νόσο που χαρακτηρίζεται από γενικευμένο, εκτεταμένο και μακρόχρονο μυοσκελετικό πόνο. Ψηλαφάται σε ευαίσθητες περιοχές των μαλακών μορίων, τενόντων, μυών και ο ασθενής αισθάνεται μια έντονη κόπωση.

Αφορά κυρίως πάθηση των ενηλίκων, αλλά πρόσφατα οι αναφορές σε έφηβο πληθυσμό ολοένα και αυξάνονται, με κορίτσια να προσβάλλονται συχνότερα απ’ότι τα αγόρια.

Κοινά χαρακτηριστικά της νόσου αφορούν τα παρακάτω:

  • Εν τω βάθει πόνος που αφορά άνω και κάτω άκρα
  • Κούραση κατά το πρωινό ξύπνημα
  • Έντονη κόπωση και γενικευμένη μείωση των σωματικών ικανοτήτων
  • Σπανιότερα υπάρχει αίσθημα πρηξίματος των άκρων, μουδιάσματος καθώς και πονοκεφάλων

Τα αποτελέσματα αυτών των συμπτωμάτων οδηγούν συχνά σε ανησυχία, κατάθλιψη και αποχή από το σχολείο.

Η διάγνωση της νόσου γίνεται  από γιατρό παιδο-ορθοπαιδικό ή παιδο- ρευματολόγο, εφόσον υπάρχει αναφορά του πόνου σε τουλάχιστον 4 περιοχές του σώματος με διάρκεια πάνω από 3 μήνες. Ταυτόχρονα η αναφορά πόνου μετά από πίεση με τον αντίχειρα του ιατρού σε συγκεκριμένα 11 από τα 18 ευαίσθητα σημεία του σώματος οδηγεί στην διάγνωση της ινομυαλγίας.

Παρόλο που υπάρχει έντονος πόνος και κόπωση στην πραγματικότητα δεν διαφαίνεται κάποια πραγματική βλάβη στις αρθρώσεις ή στα μαλακά μόρια κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να κατανοηθεί από τους γονείς, ώστε να μειωθεί σημαντικά η ανησυχία τους. Για το λόγο αυτό άλλωστε η αντιμετώπιση επιτυγχάνεται από διάφορες ειδικότητες επιστημόνων. Σίγουρα ένα πρόγραμμα γυμναστικής, ήπιο με σωστή καρδιοαναπνευστική λειτουργία θα βοηθήσει σημαντικά στην μείωση του άλγους.Σε άλλες περιπτώσεις  ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπείας μπορεί να εκπαιδεύσει τον ασθενή σε ένα εξατομικευμένο για τις ανάγκες του ασκησιολόγιο, το οποίο θα πρέπει να εκτελεί και στο σπίτι του.

Ένα άλλο βασικό σημείο είναι η έναρξη ενός ψυχοθεραπευτικού προγράμματος ατομικού ή/και ομαδικού, εφόσον φαίνεται η πάθηση αυτή να σχετίζεται αρκετά με αγχώδης διαταραχές, συναισθηματικές μεταπτώσεις και άλλα ψυχοσυναισθηματικά ζητήματα. Κάποιοι ασθενείς ωστόσο μπορεί να χρήζουν μιας ήπιας φαρμακευτικής αγωγής, με στόχο την μείωση του πόνου, αλλά και την αποκατάσταση του ύπνου. Η τακτική εφαρμογή των ανωτέρω σύμφωνα με τις οδηγίες του θεράποντος ιατρού δείχνουν  να έχουν μα καλή πρόγνωση για την ανάρρωση της νόσου.