Ένα ευχαριστώ στη γιαγιά μου…

Γράφει στο efiveia.gr η Δημοσιογράφος Μαρία Σκαμπαρδώνη

Ένα ευχαριστώ στη γιαγιά μου. Ένα ευχαριστώ που μέσα του κλείνει τόσα πολλά, τόσες όμορφες αναμνήσεις και στιγμές. Μου έδειξε πως η αγάπη ενός ανθρώπου μπορεί να συγκριθεί με τη δύναμη ενός πανίσχυρου στρατού.

Πόση αγάπη, πόση αγωνία κρύβει μία αγκαλιά της! Ένα της φαγητό μου έδειχνε πόσα συναισθήματα και φροντίδα μπορεί να κρύβει μία απλή και καθημερινή πράξη. Μου απέδειξε πως η αληθινή αγάπη όλα τα θέλει, όλα τα μπορεί και όλα τα καταφέρει.

Γιαγιά μου, θέλω να σου εκφράσω όλη την ευγνωμοσύνη που νοιώθω. Σε ευχαριστώ για την άδολη αγάπη και τη φροντίδα σου, πάντοτε ήσουν εκείνη η φιγούρα η οποία υπήρχε δίπλα μου και με περίμενε όταν όλα γύρω μου ήταν σκοτεινά. Ήσουν εκείνη η αδύνατη και συνεσταλμένη γυναίκα που μπορούσε  όμως να μεταμορφωθεί σε ανίκητο πολεμιστή όταν αισθανόταν πως κάποιος ήθελε να με πληγώσει.

Γιαγιά μου, η ευγνωμοσύνη μου είναι απέραντη. Μου έδειξες πως δεν έχει σημασία πόσο πολλοί με αγαπούν αλλά πόσο δυνατή και αληθινή είναι η αγάπη τους. Με βοήθησες να δω πόσο μεγάλη είναι η δύναμη που σου δίνει η αγάπη, πόσο άτρωτη και παντοδύναμη μπορεί να σε κάνει. Γιαγιά μου, ήσουν ένα στήριγμα και εκείνη που πάντοτε με εφοδίαζε με θάρρος και εμπιστοσύνη. Με έκανες να πιστεύω σε εμένα, στη δύναμη της πίστης και του αύριο που πάντοτε είναι καλύτερο.

Γιαγιά μου, ποτέ δεν έφυγες από μέσα μου. Σα σκιά με ακολουθείς, σε κάθε μου βήμα. Σε ευχαριστώ για τις όμορφες αναμνήσεις που μου χάρισες, η ζωή μας η ίδια έτσι και αλλιώς δεν είναι παρά ευτυχισμένες στιγμές…