Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση της Κλερ χαρίζει ζωντάνια και αμεσότητα στο κείμενο. Η γραφή κυλάει αβίαστα και η συγγραφέας γίνεται απολύτως πειστική αφηγούμενη τη ζωή μιας νεαρής έφηβης από τη δική της σκοπιά. Αλλά και στα κεφάλαια που αναφέρονται στο παρόν, όπου η Κλερ είναι πλέον γάτα, ο τρόπος αφήγησης είναι απολύτως επιτυχημένος και στην ηρωίδα συνυπάρχουν τα γατίσια και τα κοριτσίστικα συναισθήματα, ένστικτα και αντιδράσεις.
Ένα από τα θέματα που θίγονται, με τρόπο έμμεσο κυρίως, στο μυθιστόρημα είναι η μισαλλοδοξία, ο φόβος για το διαφορετικό, τα στερεότυπα και η έχθρα μεταξύ των ανθρώπων με αφορμή την αντιπαλότητα μεταξύ των Παλαιστινίων και των Ισραηλινών στη Βηθλεέμ. Θεωρώ πως πρόκειται για πανανθρώπινα ζητήματα, που ακόμη και οι πιο νεαροί αναγνώστες θα μπορέσουν να κατανοήσουν και να αναγνωρίσουν. Ωστόσο, ίσως είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς την αιτία του μίσους και των εχθροπραξιών μεταξύ των χαρακτήρων του βιβλίου αν δε γνωρίζει έστω σε έναν βαθμό την κατάσταση που επικρατεί στη Δυτική Όχθη.
Στα πολύ θετικά σημεία της ιστορίας της Έλις συγκαταλέγεται το γεγονός ότι έχει προσδώσει αρνητικά χαρακτηριστικά, αλλά και αρετές όπως η αλληλεγγύη και η ανθρωπιά σε ήρωες και των δύο αντιμαχόμενων πλευρών. Κανένας χαρακτήρας δεν είναι μονοδιάστατος και ακόμη και οι πιο ακραίοι από αυτούς υποκινούνται είτε από τον φόβο είτε από θυμό και πίκρα, λόγω κάποιας σημαντικής απώλειας.
Σπουδαίο είναι και το μάθημα που παίρνει η Κλερ, την οποία γνωρίζουμε ως ένα κορίτσι που λέει ψέματα, υποκρίνεται, υποτιμά και ενοχλεί τους γύρω της. Η ηρωίδα μας είναι μια αλαζονική έφηβη και είναι δύσκολο για τον αναγνώστη να την καταλάβει και να τη συμπαθήσει. Με τη βοήθεια της δασκάλας της, όμως, θα κατανοήσει, έστω και αργά, ότι κάθε ένας πρέπει να αναλαμβάνει τις ευθύνες του και να σέβεται τους συνανθρώπους του.
Εν κατακλείδι, το «Μια γάτα στα τείχη» αποτελεί μια τρυφερή ιστορία που καταφέρνει να κερδίσει τον αναγνώστη και μπορεί να διαβαστεί με ενδιαφέρον από όλες τις ηλικίες. Προσωπικά, θα ήθελα να μάθω τις απαντήσεις σε ορισμένα ερωτήματα που μένουν μετέωρα στο τέλος του βιβλίου και αφορούν κυρίως την αλλαγή της μορφής και της κοσμοθεωρίας της Κλερ. Παρ’όλα αυτά, το βιβλίο διαβάζεται ευχάριστα και προσφέρει αρκετές αληθινές και συγκινητικές στιγμές και σκηνές στον αναγνώστη.

Πρωτότυπο και έξυπνο βιβλίο για ένα πολύ καυτό θέμα, που χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην παρουσίασή του. Έξυπνη και η παράλληλη ιστορία της μαθήτριας Κλερ, που δεν είναι και το καλύτερο παιδί στον κόσμο – μάλλον το αντίθετο: εγωίστρια, χαιρέκακη, απολαμβάνει να γελοιοποιεί τα άλλα παιδιά, όπως και την αδελφή της, προσποιείται για να κερδίζει την εύνοια των μεγάλων, κλέβει μικροαντικείμενα για να στενοχωρεί τους άλλους. Το ταξίδι αυτογνωσίας ενός παιδιού, όπως παρουσιάζεται εδώ, βάζει ή θα πρέπει να βάλει σε σκέψεις μικρούς και μεγάλους για την καλοσύνη και τη δεύτερη ευκαιρία που όλοι έχουμε ανάγκη στη ζωή μας, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο.

Ένα ιδιαίτερα ασυνήθιστο βιβλίο για εφήβους, με βαθιά γνώση της πολιτικής σκοπιμότητας που επιβάλλει συμπεριφορές, αλλά και με επίσης βαθιά πίστη στο πως μπορεί και πρέπει ο κάτοικος αυτού του πλανήτη να αντιδράσει.
Το τέλος της ιστορίας αφήνεται να καθοριστεί από τις προσλαμβάνουσες του κάθε αναγνώστη.
Μένει αναπάντητο αν η Κλέρ έχει πεθάνει και έχει μετενσαρκωθεί σε γάτα ή μέσα από ένα κώμα ‘μεταφέρεται’ στην Παλαιστίνη.
Θα είχε ενδιαφέρον –και αυτό ας θεωρηθεί ως πρόταση προς τον εκδότη - σε μια πιθανή επανέκδοση του μυθιστορήματος να συμπεριληφθεί μια κατατοπιστική συνέντευξη της Έλλις, όπως και περισσότερα στοιχεία για το ποίημα Desiderata.
Πάντως, προσωπικά χάρηκα το ιδιόμορφο αυτό κείμενο, που πέρα των άλλων αποδεικνύει πως το καλό μυθιστόρημα για παιδιά και εφήβους μπορεί να διαθέτει πολλαπλές αναγνώσεις και σύνθετους προβληματισμούς.