efiveia.gr
Ερωτήματα αναγνωστών

“Η έφηβη κόρη μου δεν κάνει εύκολα παρέες, αλλά τον τελευταίο καιρό το φαινόμενο είναι πιο έντονο…”

"Η έφηβη κόρη μου δεν κάνει εύκολα παρέες, αλλά τον τελευταίο καιρό το φαινόμενο είναι πιο έντονο..."
Ηλιάννα Πεσσάρη

Ερώτημα αναγνώστριας

Έχω μια κόρη 13 χρόνων γενικά είναι κλειστή σαν χαρακτήρας και δεν κάνει εύκολα παρέες όμως τον τελευταίο καιρό η κατάσταση έχει ξεφύγει και ανησυχώ. Η μικρή είχε μια κολλητή από το νηπιαγωγείο που έκαναν τα πάντα μαζί, όμως τον τελευταίο χρόνο η κολλητή της επειδή είναι ποιο κοινωνικό άτομο βγαίνει και με άλλες παρέες χωρίς να καλεί την κόρη μου οπότε εκείνη θυμώνει και προτιμά να κλείνεται στο δωμάτιο με το κινητό της. Έχουμε δοκιμάσει τα πάντα της μιλάμε ότι αυτό δεν είναι κακό ότι δεν χρειάζεται να έχει μια φίλη μόνο, ότι πρέπει να παίρνει και άλλα κορίτσια τηλέφωνο αλλά είναι αρνητική και λέει δικαιολογίες. Δεν ξέρω τι να κάνω δεν θέλω μένει μόνη. Δεν καταλαβαίνω γιατί της είναι δύσκολο να κάνει παρέες αφού δεν την είχαμε ποτέ κλεισμένη ασχολούνταν με δραστηριότητες που θα μπορούσε να κάνει παρέες αλλά τίποτα, ακόμα και της συμμαθήτριές της που της λέω να πάρει τηλ να βγουν μου λέει ότι έχουν άλλες παρέες και δεν μπορούν. Να πω ότι σε γενικές γραμμές έχουμε καλές σχέσεις με τα πάνω τους και τα κάτω τους.


Απαντά η Ψυχολόγος, Ψυχοδραματίστρια Ηλιάννα Πεσσάρη

Καλησπέρα σας,

Διάβασα με προσοχή τα όσα γράφετε και αναγνωρίζω ότι έχετε μία αγωνία για την κόρη σας.

Η εφηβεία είναι μία δύσκολη και απαιτητική περίοδος για όλους, και για τον ίδιο τον έφηβο αλλά και για τους γονείς. Είναι μία περίοδος γεμάτη μεταβάσεις και αλλαγές και προσπάθεια για σταθεροποίηση. Όλα αλλάζουν μέσα στον έφηβο, στο σώμα του αλλά ακόμα και γύρω του, εννοώντας τις παρέες του και τη θέση του ανάμεσα στους άλλους. Είναι μία περίοδος που ο έφηβος προσπαθεί να βρει τον εαυτό του και διάφορα πράγματα μέσα του που τον διαφοροποιούν ή τον εντάσσουν μέσα στον κοινωνικό περίγυρο. Επίσης, είναι μία περίοδος επανάστασης προς τους γονείς και προσπάθειας να βρεθούν νέα πατήματα στη ζωή του ανάμεσα στην αυτονομία και την εξάρτηση του από τους άλλους. Δεν νιώθει παιδί, δεν νιώθει μεγάλος. Αν το αναλογιστούμε, δεν είναι εύκολη θέση.

Δεν ακούω κάτι ανησυχητικό σε αυτό που περιγράφετε. Φαίνεται σαν να είναι μία προσπάθεια να δεχτεί την αλλαγή και την πιθανή απώλεια της φιλίας αυτής. Ίσως να “πενθεί” και να παίρνει τον χρόνο της να δει πως θα συνεχίσει και πως θα ξανά-ανοιχτεί στους ανθρώπους. Αξίζει να την εμπιστευτείτε περισσότερο και να αποδεχτείτε τον χώρο που η ίδια ζητάει έμμεσα.

Γενικότερα θα έλεγα ότι σε έναν έφηβο δεν βοηθάει όταν του λέμε τι να κάνει ή του δίνουμε συμβουλές, και αυτό γιατί προσπαθεί ο ίδιος να γίνει αυτόνομος και να πάρει τη ζωή του – την κοινωνική και τη σχολική προς το παρόν – στα χέρια του. Όταν του λέμε τι να κάνει, τον αποδυναμώνουμε και τον κάνουμε να νιώθει παιδί, με αποτέλεσμα να αντιδρά περισσότερο.

Αυτό που βοηθάει είναι να συζητάμε ανοιχτά και ισότιμα και να μαθαίνουμε να τους εμπιστευόμαστε. Μπορούμε να πούμε τι μας ανησυχεί, π.χ. Στην προκειμένη περίπτωση ότι σας ανησυχεί που κλείνεται, και έπειτα να ρωτήσουμε να μας πει πώς αισθάνεται ή πώς φαντάζεται τη συνέχεια. Να ακούσουμε προσεκτικά και να δώσουμε χώρο και χρόνο να επιλέξει μόνος του (εφόσον δεν είναι κάτι για το οποίο διακινδυνεύει φυσικά).

Με τους εφήβους χρειάζεται να αντέχουμε και να κάνουμε υπομονή στις εντάσεις και τις αντιδράσεις του δίνοντας χώρο και αποδοχή.  Δεν είναι εύκολο για κανέναν μέσα στην οικογένεια. Μπορούμε επίσης να προσπαθήσουμε να μπούμε στη θέση του και να δοκιμάσουμε να δούμε τη ζωή με τα δικά του μάτια. Οι φιλίες σε αυτήν την ηλικία είναι όλος ο κόσμος. Αν αυτός διαταράσσεται, δεν είναι εύκολο. Εμείς οι ενήλικες συχνά μειώνουμε τη σημασία που έχει για τον έφηβο αυτό που βιώνει, από τη δική μας θέση μπορεί να φαίνεται υπερβολικός όμως δεν είναι.

Αν το κλείσιμό της και η χαμηλή της διάθεση επιμένει πολύ και αυτό σας ανησυχεί, μπορεί να είναι καλή ιδέα να συμβουλευτείτε έναν ειδικό ψυχικής υγείας που να σας κατευθύνει περισσότερο στο πώς να το συνοδεύσετε. Μπορεί και η ίδια να θελήσει να επισκεφτεί κάποιον, οπότε ίσως είναι καλό να γνωρίζει ότι υπάρχει σαν επιλογή.

Έχει μεγάλη σημασία να βρει τον δικό της τρόπο να το διαχειριστεί και να επιλέξει τι θέλει να κάνει. Αυτό είναι ένας δύσκολος δρόμος που μπορεί να την στεναχωρεί και να την φοβίζει και τότε οι γονείς έχουν συχνά την τάση να δίνουν λύσεις. Αυτό είναι το σημείο που χρειάζεται να γίνει υπέρβαση και να δοθεί χώρος και εμπιστοσύνη. Να μπορούμε σαν γονείς να αντέχουμε την ματαίωση των παιδιών μας και να τους δίνουμε τον χώρο να βρίσκουν τις δικές τους απαντήσεις.

Εύχομαι καλή συνέχεια!

Διαβάστε επίσης:

Ο έφηβος γιος μου είναι συνέχεια ευέξαπτος…

efiveia.gr

Καθημερινά αντιμετωπίζω προβλήματα με την κόρη μου…

Ευφροσύνη Αλεβίζου

Η έφηβη κόρη μου έχει σχέση με μεγαλύτερο…

efiveia.gr

Δεν συμφωνώ με τον τρόπο που ο σύζυγός μου αντιμετωπίζει τα παιδιά μας

Ευφροσύνη Αλεβίζου

Η κόρη μου έχει πάρει αρκετά κιλά. Πώς να το διαχειριστώ;

Ελίνα Ασημακοπούλου

“Η κόρη μου δεν έχει πλέον φίλους…”

Βασιλική Τσούτσου

Αφήστε σχόλιο

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com