efiveia.gr


Ερωτήματα αναγνωστών

“H κόρη μου θέλει να σταματήσει τις προπονήσεις εξαιτίας των σχολίων του προπονητή”

"H κόρη μου θέλει να σταματήσει τις προπονήσεις εξαιτίας των σχολίων του προπονητή"

Ερώτημα αναγνώστριας

Καλημέρα σας!

έχω μια κόρη 11 ετών, Στ’ δημοτικού.

Πήγαινε 1.5 χρόνο σε σχολή Taekwondo, της άρεσε τόσο πολύ που ήθελε να μην χάνει προπόνηση. Φέτος μόλις ξεκίνησαν έπαθε ενα τράβηγμα, οπότε έστω κι έτσι, πήγαινε στην προπόνηση και απλά παρακολουθούσε από τον πάγκο. Ξαφνικά την περασμένη εβδομάδα, γύρισε και μας ανακοίνωσε πως θέλει να σταματήσει! Βρήκε φθηνές δικαιολογίες να μας πει. Ωστόσο εμείς μάθαμε τι συνέβη, και μου το είπε εμένα κι αυτή μετά από μέρες, ότι συνέχεια ο δάσκαλος της έλεγε να αδυνατίσει και έκανε κρύα και άστοχα αστεία εις βάρος της.
Εμείς φυσικά πιστέψαμε το παιδί μας, το ψάξαμε και σφαιρικά το θέμα, και απλά δεν θα ξανά πάει στην σχολή αυτή ξανά.

Της βρήκαμε μια άλλη σχολή, στο διπλανό χωριό, έχουμε τα καλύτερα ακούσματα. Όμως αρνείται το παιδί πεισματικά να πάει!… Έτσι ξαφνικά δεν της αρέσει το άθλημα. Μα είναι δυνατόν?…Ήθελε να μάθει αυτοάμυνα, τόσο πολύ που ζητούσε και από συμμαθητές να πάνε….. διότι έβλεπε πόσο πολύτιμο είναι και τους ξεσήκωνε. Μα να έχει τέτοια άρνηση πια?…απορούμε!…Πώς γίνεται να βγει αυτή η άρνηση από μέσα της?… Έχει πληγωθεί σίγουρα, όμως…….της άρεσε πολύ.

Μπορείτε να μου το εξηγήσετε?


Απαντά η Δρ. Αναπτυξιακής Ψυχολογίας-Ψυχοθεραπεύτρια Ευφροσύνη Αλεβίζου

Θα επιχειρήσω να σας βοηθήσω στην αναζήτηση των εξηγήσεων για την άρνηση της κόρης σας. Πιστεύω ότι η κόρη σας αρνείται τόσο πεισματικά να ξαναασχοληθεί με το άθλημα γιατί – όπως γνωρίζετε και εσείς – έχει πληγωθεί από την άστοχη, ακατάλληλη και συναισθηματικά κακοποιητική στάση του προπονητή.

Αναρωτιέστε αν είναι δυνατό να πληγώθηκε τόσο πολύ. Φυσικά και είναι δυνατό, γιατί βρίσκεται σε μια φάση ζωής που η εικόνα της είναι πολύ εύθραυστη και το αίσθημα για τον εαυτό της πολύ ευάλωτο. Η κόρη σας βρίσκεται σε μια πολύ ευαίσθητη φάση της ζωής της όσο αφορά την υγιή διαμόρφωση εικόνας σώματος. Στην πρώτη φάση της εφηβείας αναδύονται πολλές και διαφορετικές ανασφάλειες για την επάρκεια του ατόμου σε όλα τα επίπεδα. Ένα επίπεδο κεντρικής σημασίας είναι φυσικά και η εικόνα σώματος που σε αυτή την ηλικία μπορεί να δημιουργεί ερωτηματικά μέσα από την σύγκριση τόσο με τον περίγυρο, όσο και με τα κυρίαρχα πολιτισμικά πρότυπα για τον αποδεκτό, επιθυμητό και ελκυστικό σωματότυπο.

Μέσα από τη στάση του προπονητή, την οποία και θα συζητήσετε ανοιχτά και θα κρίνετε μαζί με το παιδί σας ως λανθασμένη και ακατάλληλη, θα μεταδώσετε μηνύματα για την αγάπη, τη φροντίδα, την αποδοχή του σώματός μας. Επίσης, θα μεταδώσετε το μήνυμα για την ανάγκη συνεργασίας μεταξύ σας σε δύσκολες καταστάσεις.

Σε σχέση με αυτό, θα σας επισημάνω ότι κατά τη γνώμη μου πρέπει να αναζητήσετε εξηγήσεις για το γεγονός ότι η κόρη σας δε μοιράστηκε την δυσκολία της μαζί σας από την αρχή, δε σας αποκάλυψε τι συνέβαινε στις προπονήσεις, με αποτέλεσμα να υποφέρει σιωπηλά. Τι μπορεί να σημαίνει αυτή η στάση για την ίδια και για το αίσθημα που έχει για τον εαυτό της; Τι μπορεί να σημαίνει για τη διαχείριση δύσκολων καταστάσεων από πλευράς της; Επίσης, τι μπορεί να σημαίνει για τη μεταξύ σας σχέση;

Όλα αυτά τα ζητήματα χρειάζονται διερεύνηση. Το ζητούμενο για την κόρη σας είναι να διαμορφώσει, τόσο μια υγιή εικόνα για το σώμα της, όσο και μια θετική οπτική για τη δυνατότητα διαχείρισης των δυσκολιών στη ζωή. Μια οπτική που να τοποθετεί τον εαυτό της στο επίκεντρο μέσα από τη λήψη των αποφάσεων για τα ζητήματα που την αφορούν με οδηγό τις επιθυμίες της και το τι κρίνει η ίδια σωστό και κατάλληλο ως εμπειρία.

Πρέπει να την βοηθήσετε να εστιάσει στις δυνάμεις της και να εκτιμήσει ρεαλιστικά τις αδυναμίες της.

Πρέπει να την βοηθήσετε να κατανοήσει ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε τη συμπεριφορά των άλλων απέναντι μας, αλλά αυτό που μπορούμε να ελέγξουμε είναι η δική μας ανταπόκριση προς τη συμπεριφορά των άλλων. Τα σχόλια και η γενικότερη στάση του προπονητή αποκαλύπτουν τους δικούς του περιορισμούς ως άτομο και ως παιδαγωγό και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να «χρεώνονται» στο παιδί σας. Η κόρη σας θα πρέπει να μάθει να μην ορίζει τις επιλογές της με βάση την οπτική τρίτων, αλλά με βάση τις δικές της επιθυμίες.

Συμμεριστείτε το τραύμα που έχει υποστεί. Ακόμα και αν η αντίδρασή της σας φαίνεται υπερβολική, δείξτε κατανόηση και αποδοχή. Συζητήστε μαζί της και δώστε της το περιθώριο να σας εκφράσει τα συναισθήματά της για τον εαυτό της, για το σώμα της, για τη στάση του προπονητή, για την έκθεσή της στα μάτια των συνομηλίκων. Μέσα από την κατάλληλη υποστήριξη πιστεύω πως η τραυματική εμπειρία θα μετασχηματιστεί σε ευκαιρία για απόκτηση συναισθηματικής ανθεκτικότητας.

Άλλωστε αυτό είναι κάτι που οφείλουμε να κάνουμε με καθετί που μας πληγώνει. Αντί να επιτρέπουμε στις τραυματικές εμπειρίες να ρυθμίζουν με περιοριστικούς όρους τη ζωή και τις επιλογές μας, τις χρησιμοποιούμε ως ευκαιρίες να αποκτήσουμε θετική οπτική για τον εαυτό μας και εμπιστοσύνη στις δυνατότητές μας.

Μην «επιτρέψετε» λοιπόν στην κόρη σας την αποφυγή και την παραίτηση που επιβεβαιώνουν αίσθημα ανεπάρκειας για τον εαυτό. Οδηγήστε τη στην αποκατάσταση της αυτοεκτίμησης της και του αισθήματος προσωπικής επάρκειας που θα οδηγήσει στην επιλογή με βάση τις επιθυμίες της.

Χρειάζεται πολλή συζήτηση μέσα από την οποία θα βγουν στην επιφάνεια όλα τα ζητήματα που την κάνουν να αμφιβάλλει για τον εαυτό της. Στη συνέχεια θα τη βοηθήσετε να ιεραρχήσει τα πράγματα με βάση το τι θέλει για τον εαυτό της, το ποια θέλει να είναι. Επίσης, σας προτείνω να χρησιμοποιήσετε αυτή την εμπειρία της ως οδηγό προκειμένου να μάθει η ίδια να κρίνει σε ποια άτομα από τον περίγυρό της θα επιτρέπει την πρόσβαση στον συναισθηματικό της κόσμο και ποια θα διαχωρίζει ως μη αποδεκτά. Μπορείτε να θέσετε μια σειρά από απλές ερωτήσεις στην κόρη σας: Τι θέλω να κάνω; Τι μου αρέσει; Τι θα έκανα διαφορετικά αν ο προπονητής δεν εκφραζόταν με ειρωνεία απέναντί μου;

Αναζητήστε σχέσεις που λειτουργούν θετικά στη ζωή του παιδιού σας και ζητήστε από αυτά τα άτομα να της μιλήσουν. Οι κοντινές, υποστηρικτικές σχέσεις με ενήλικες που εμπιστεύεται θα λειτουργήσουν ως αντίβαρο προς την τραυματική εμπειρία για την οποία ευθύνεται η κακοποιητική στάση του προπονητή της.

Πριν αποφασίσει, συμφωνήστε να κάνετε μια επίσκεψη στον καινούριο χώρο, προκειμένου να γνωρίσει τους υπεύθυνους και να συζητήσει μαζί τους. Αυτή η διαδικασία θα τη βοηθήσει να κρίνει η ίδια και να ενδυναμώσει έτσι το εύθραυστο αίσθημα επάρκειας για τον εαυτό της.

Σας προτείνω ακόμα να διαβάσετε προηγούμενα άρθρα μου στο efiveia.gr σχετικά με τις ανασφάλειες των εφήβων

«Ποιες είναι οι ανασφάλειες του εφήβου και πώς θα τον βοηθήσουμε;»

«Όταν ο έφηβος αισθάνεται ανασφάλεια για την εμφάνιση και την εικόνα του σώματός του»

«Έφηβος και κοινωνική ανασφάλεια»

Διαβάστε επίσης:

“Η έφηβη κόρη μου προτιμά να βγαίνει έξω μόνη της και μάς μιλά εριστικά”

Βασιλική Τσούτσου

“Η κόρη μου είναι αρκετά ψηλότερη από τους συνομιλήκους της και αισθάνεται άσχημα γι’ αυτό”

Ευφροσύνη Αλεβίζου

“Οι φίλοι του γιου μου έχουν απομακρυνθεί κι εκείνος περνάει τον χρόνο του στα ηλεκτρονικά”

Ευφροσύνη Αλεβίζου

Η κόρη μου δεν κάνει εύκολα φίλες και σε παρέα άνω των 2 ατόμων δεν αισθάνεται καλά

Ευφροσύνη Αλεβίζου

Ο γιος μου από τότε που μπήκε στο γυμνάσιο, δεν δείχνει ενδιαφέρον για τίποτα και έγινε δύσκολο στη συνεργασία παιδί

Ευφροσύνη Αλεβίζου

Πώς θα μπορούσε κανείς να ξεκόψει ένα 15χρονο αγόρι από μια παρέα φίλων που έχει αποδειχτεί κακή για τους γονείς;

Ευφροσύνη Αλεβίζου

Αφήστε σχόλιο

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com